Ibn Battuta

Abu Abdullah Muhammad Ibn Battuta (born February 24, 1304; year of death uncertain, possibly 1368 or 1377) was a Berber Sunni Islamic scholar and jurisprudent from the Maliki Madhhab (a school of Fiqh, or Sunni Islamic law), and at times a Qadi or judge. However, he is best known as a traveler and explorer, whose account documents his travels and excursions over a period of almost thirty years, covering some 73,000 miles (117,000 km). These journeys covered almost the entirety of the known Islamic world and beyond, extending from North Africa, West Africa, Southern Europe and Eastern Europe in the west, to the Middle East, Indian subcontinent, Central Asia, Southeast Asia and China in the east, a distance readily surpassing that of his predecessors and his near-contemporary Marco Polo.
See more at Wikipedia.org...

Ibn Battûta, né le 24 février 1304 à Tanger et mort en 1369 au Maroc, est le « Marco Polo » de l'islam, parcourant 120 000 km en 28 ans de voyages qui l’amènent de Tombouctou au sud à Bulghar (en actuelle Russie, sur la Volga) au nord ; de Tanger à l’ouest à Quanzhou en Extrême-Orient. Ses récits, compilés par Ibn Juzayy en un livre appelé Rihla (voyage) sont plus précis que ceux de Marco Polo, mais contiennent plusieurs passages qui relèvent clairement de la pure imagination, notamment ceux décrivant des êtres surnaturels.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Abu Abdullah Muhammad Ibn Battuta , (* 24. Februar 1304 in Tanger/Marokko; † 1368 oder 1377 in Marokko) war ein berberischer Forschungsreisender des 14. Jahrhunderts. Mit 21 Jahren ging er auf  muslimische Pilgerfahrt nach Mekka. Nachdem er diese abgeschlossen hatte, reiste er jedoch weiter, wobei er mehr als 120.000 Kilometer durch die gesamte islamische Welt und darüber hinaus zurücklegte. Seine Aufzeichnungen unter dem Titel Rihla ("Reise") berichten von seinen Erlebnissen.
Mehr unter Wikipedia.org...

Abu Abdallah Muhammad Ibn Battuta (zwany również Ibn Battuta, Ibin Batuta, arab.:أبو عبد الله محمد ابن بطوطة) - pochodzący z Tangeru, żyjący w latach 1304-1377 podróżnik, uważany za ostatniego z wybitniejszych geografów arabskich późnego średniowiecza. W Tangerze odebrał wykształcenie z dziedziny prawa muzułmańskiego. Następnie odbył liczne podróże, którymi zyskał sobie przydomek Rahhalat al-asr (Podróżnik epoki). W 1325 rozpoczął pielgrzymkę do Mekki, w czasie której zwiedził Egipt, Syrię i Arabię. Po odwiedzeniu Mekki udał się do Zanzibaru i innych miejsc we wschodniej Afryce. Następnie drogą morską dotarł do Persji, a stąd przez Arabię, Syrię i Azję Mniejszą dotarł nad Morze Czarne. Stąd udał się przez stepy południowej Rosji do doliny Wołgi i dotarł do Bułgaru. Dalsze trasa jego podróży wiodła przez Bucharę, Samarkandę, Kabul, do Delhi, gdzie przez pewien czas był sędzią (kadim). Następnie rok przebywał na Malediwach (gdzie bez powodzenia usiłował zostać sułtanem), skąd udał się przez Sumatrę, Wietnam do Chin (dotarł do Jencing - dziesiejszy Pekin). Jego droga powrotna widła przez Cejlon, Persję, Egipt. Podróż zakończył w 1349 roku.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Per quasi trent'anni si avventurò tra Africa, India, Sud-Est asiatico e Cina.Iniziò le sue peregrinazioni nel 1325, a 21 anni, partendo da Tangeri alla volta della Mecca, dove studiò legge.In seguito si recò ad Aden, in Yemen, e in Kenya, per poi dirigersi verso l'India, attraversando Siria, Russia meridionale e Afghanistan, fino a giungere a Delhi. Nella città indiana fu nominato giudice dal sultano, il quale successivamente lo imprigionò per sospetta cospirazione.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...