I

Ī, Īī Litera alfabetu łacińskiego używana w zapisie języka łotewskiego, Rōmaji, w językach polinezyjskich oraz w łacińskim zapisie języka arabskiego. Przypisywana jest samogłosce .
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Į, Įį Litera afabetu łacińskiego używana w języku litewskim. Dawniej była samogłoską nosową, a teraz pełni rolę iloczasu tak jak Y.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

İ, İi (duże i z kropką) - litera alfabetu łacińskiego stosowana w języku tureckim i w języku azerskim, jej odpowiednikiem minuskularnym jest litera i. Występuje tylko w formie dużej litery.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

I jest dziewiątą literą alfabetu łacińskiego, dwunastą literą alfabetu polskiego używana jako symbol lub skrót: "i" jest spójnikiem, przed którym nie wstawiamy przecinka.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Ì – litera występująca w języku włoskim, jednak nie umieszczana w jego alfabecie. Używa jej się tylko w wyrazach, w których akcent pada na inną sylabę niż zwykle (a zwykle jest to przedostatnia sylaba). Występuje m.in. w wyrazach jak: tassì (taksówka), mìstico (mistyczny), sì (tak), spìrito (duch).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Litera Í podobnie jak "Ý" znajduje miejsce w alfabetach języków czeskiego i słowackiego. Czyta się ją identycznie jak nasze polskie "i" z tym że nieco dłużej, bowiem w słowackim i czeskim do dziś występuje tzw. iloczas czyli przedłużanie brzmienia samogłoski w wymowie. Dokładnie rzecz ujmując w obu wymienionych językach nie ma różnicy między "Ý" a "Í", gdyż z czasem zaczęto wymawiać je tak samo (podobny los spotkał literę "Y" i "I), mimo iż w zapisie te dwie litery ze względów historycznych są rozróżniane. "Í" występuje też w języku hiszpańskim, ma swoje miejsce w alfabecie po literze i, jednak według różnych źródeł wcale nie jest w nim umieszczona, a czyta się ją po prostu jako "i" nieco mocniej zaakcentowane.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Î, Îî (I cyrkumfleks) Litera alfabetu łacińskiego używana w języku walijskim, afrikaans, języku francuskim, w języku romskim i w języku rumuńskim. W języku rumuńskim wymawiany jest jako [].
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Ï, Ïï (I trema) Litera alfabetu łacińskiego odpowiadająca w języku francuskim za zachowanie wymowy  w niektórych grupach samogłosek.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Gravis ( ` ) –  znak diakrytyczny używany w językach greckim, katalońskim, wietnamskim, norweskim, portugalskim, francuskim, walijskim, włoskim i in., oznaczający  akcent samogłoski krótkiej o intonacji opadającej.à À è È ì Ì ò Ò ù Ù Nazwą gravis określa się również sam taki akcent.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Kościół Adwentystów Dnia Siódmego (ang. Seventh-day Adventist Church, w skrócie SDA Church) - jest kościołem chrześcijańskim, wywodzącym się z grona denominacji protestanckich, będących wynikiem przebudzenia adwentowego, jakie miało miejsce w pierwszej połowie XIX wieku na terenie Ameryki Północnej.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Ogonek – znak diakrytyczny używany dla oznaczenia:głosek nosowych w języku polskim (ą, ę)obecnie długich głosek w języku litewskim (ą, ę, į, ų)tonu w językach Indian Nawaho i Apaczów (ą, ąą, ę, ęę, į, įį, ǫ, ǫǫ),Indian Chiricahua i Mescalero (ą, ąą, ę, ęę, į, įį, ų, ųų),Tuchtone (z rodziny języków atapaskańskich).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Tylda (łac. titulus, hiszp. tilde) - znak pisarski o wyglądzie wężyka ( ~ ), zwany również falą. Stosowany jest, gdy zostaje opuszczony wyraz lub jego część (jeśli są one oczywiste) dla oszczędności miejsca. W średniowieczu typowym zastosowaniem tyldy były abrewiatury. Obecnie tylda jest bardzo często stosowana w słownikach jako symbol-zamiennik niezmiennej części wyrazu hasłowego (np. jego rdzeń tematyczny). W niektórych językach narodowych tylda jest stosowana jako znak diakrytyczny zmiękczenia spółgłoski lub nad samogłoską - oznaczając jej nosowość (np. w języku hiszpańskim, portugalskim). W matematyce tylda oznacza zaokrąglenie, np. ~450 000 oznacza około 450 000.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

I este a noua literă din alfabetul latin şi a unsprezecea din alfabetul limbii române. În limba română această literă notează o vocală închisă anterioară nerotunjită notată fonetic cu simbolul (ca în cuvântul pian), o consoană sonantă palatală cu simbolul fonetic (ca în cuvântul fiară) sau un i final nesilabic (ca la sfâşitul cuvântului peşti).
Mai multe la Wikipedia.org...

Î este a douăsprezecea literă din alfabetul limbii române. În limba română Î notează o vocală închisă centrală nerotunjită, acelaşi sunet ca şi cel notat de litera Â. Tipografic, se compune din litera I cu semnul diacritic „accent circumflex” (^).
Mai multe la Wikipedia.org...

În fonetică, vocala închisă centrală nerotunjită este un tip de sunet vocalic folosit în unele limbi vorbite. Simbolul acestui sunet în Alfabetul Fonetic Internaţional este (litera tăiată cu o bară orizontală). În limba română există două litere care pot nota în scris acest sunet: Î şi Â, fără vreo diferenţă fonetică. Exemple: între , Pârvu , hotărî .
Mai multe la Wikipedia.org...

Тилда (разговорно: вълничка) се нарича символът ~. Името идва от латинското titulus през испански. Отначало символът се е изписвал над буква като знак за абревиатура, но впоследствие е придобил множество значения в разнообразни контексти: лексикография, математика, програмиране.
 Вижте повече на Wikipedia.οrg… 

Tegnet I har mange betydninger:9. bogstav i det danske alfabetRomertal for 1Pronomen (stedord) for jer, jeresPræposition (forholdsord) eller adverbium (biord) sammen med mange andre ordKemisk tegn for iodKendingsbogstav for biler fra ItalienVar partibogstavet for Socialistisk Arbejderparti (SAP), se evt. Enhedslisten
Se mere på Wikipedia.org...

Î bruges på flere sprog til at udtrykke en særlig udtale af bogstavet I, eller til at differentiere homofoner.
Se mere på Wikipedia.org...

Ogonek er et af de diakritiske tegn. Det er en lille hale under den nederste højre side af bogstavet. Ogonek bruges i:polsk: a, e (det markerer nasallyd)kasjubisk: alitauisk: i, unorrønt: (translitteration)
Se mere på Wikipedia.org...

Tilden ( ~ ) er et typografisk symbol. Tegnet stammer fra det latinske titulus, der betyder titel, og blev oprindeligt kun brugt i forbindelse med andre bogstaver som et accenttegn. Tegnet bruges dog i dag også som et selvstændigt tegn, hvilket denne artikel beskriver.
Se mere på Wikipedia.org...

CitroënZaïreEärendilGüiraldesTrema (gr.: τρημα "hul") er en dobbeltprik, der sættes over den anden vokal, hvor to vokaler følger efter hinanden i et ord, og man ellers ville udtale dem som en diftong.Tegnet umlaut ser ud som trema, men gør noget andet - umlaut ændrer en vokals lyd.
Se mere på Wikipedia.org...

Į og į (I med ogonek) er en bokstav i det latinske alfabetet som brukes bl.a. på litauisk. På litauisk viser ogonek at vokalen skal ha lang uttale - [iː]. Į regnes som en egen bokstav, og er den fjortende i rekken mellom I og Y.
Les mer på Wikipedia.org...

Ĩ og ĩ (I med tilde er den 10. bokstaven i alfabetet som brukes for å skrive guaraní, og den representerer her at i-en har nasal uttale. Ĩ er den 9. bokstaven i kikuyu sit alfabet, og representerer her lyden /e/ (e-en representerer lyden /ɛ/).
Les mer på Wikipedia.org...

Denne artikkelen omhandler bokstaven I. For annet bruk se I (andre betydninger).i omdirigeres hit som følge av at I er dens majuskel. Se I (med og uten prikk). I, i er den niende bokstaven i det latinske alfabetet. Den tilhører den gruppen bokstaver som kalles vokaler.
Les mer på Wikipedia.org...

Ì og ì (I med grav aksent) er en bokstav som brukes i latinsk skrift på flere språk. Den ansees dog ikke for å være en egen bokstav på noe språk: Den er alltid bare en annen utgave av bokstaven i. På vietnamesisk representerer aksenten lav, fallende tone, i pinyin-systemet for å transkribere kinesisk, fallende tone, i skotsk-gaelisk, representerer den lang uttale, mens på walisisk, kort uttale.
Les mer på Wikipedia.org...

(i med akutt aksent) er en bokstav i alfabetene i språkene  færøysk, ungarsk, islandsk, tsjekkisk, slovakisk, og tatar. Denne bokstaven forekommer også i språkene katalansk, irsk, occitan, portugisisk, spansk, og vietnamesisk, men i disse som en variant av bokstaven «I».
Les mer på Wikipedia.org...

Î og î (I med cirkumfleks) er den 12. bokstaven i både det rumenske-alfabetet og det kurdiske kurmanji-alfabetet. På kurdisk brukes cirkumfleks til å markere lang vokallyd, og î brukes for å skrive lyde [i:]. På rumensk representerer den lyden /ɨ/, og er homofon med bokstaven â, forskjellen mellom dem, grunner i tradisjon. I 1953, ble det bestemt at â skulle utfaseres og erstattes med î, overalt, slik at selv landets navn ble Romînă. Etter Ceauşescus fall, har denne avgjørelsen blitt reversert, og â gjenintrodusert. Generelt sett brukes î idag i begynnelsen og slutten av et ord, mens â brukes i midten av et ord. (Når ord settes sammen, eller får endelser lagt til seg, gjør ikke dette at stavemåten forandres; det er hvor lyden befinner seg i rotordet som avgjør om den skal skrives med â eller î.)
Les mer på Wikipedia.org...

Ï og ï (I med tødler) er en bokstav, som brukes på sørsamisk, der den representerer en midtre trang vokal ([]). Bruken av bokstaven ï er valgfri, og det skilles ikke nødvendigvis mellom i ([])og ï.
Les mer på Wikipedia.org...

Breve ( ˘ ) eller breve-tegn er et diakritisk tegn, det brukes vanligvis over en vokal for å markere at denne skal ha kort uttale; den står, slik sett, i et motsetningsforhold til makron.
Les mer på Wikipedia.org...

I, i og I, i (stor og liten I uten prikk, og stor og liten I med prikk) er, henholdsvis, den ellevte og tolvte bokstaven i det tyrkiske alfabetet, og brukes også i andre tyrikske språk sine alfabeter, som baserer seg på det tyrkiske.
Les mer på Wikipedia.org...

Det diakritiske tegnet kvist (også kjent som ogonek (polsk), og cauda/caudata) brukes på flere språk. På litauisk brukes den med bokstavene a,e,i og u, og indikerer at disse skal være lange, i motsetning til korte, slik de ellers skal uttales. Den vanligste betydningen av kvist er å indikere at vokalen skal ha nasal uttale, slik som den indikerer på polsk (med a og e), älvdalsk (med a,e,i,u og å), en del nordamerikanske indianerspråk og transkripsjoner av kirkeslavisk. På norrønt brukes bokstaven o, der kvist indikerer at o'en senere har undergått et vokalskifte, og fra å ha blitt uttalt lignende en moderne å, skal den uttales mer som en ø (der o med kvist ikke er tilgjengelig, brukes gjerne en ö istedet).
Les mer på Wikipedia.org...

En makron er en diakritisk ¯ plassert over en vokal, opprinnelig for å betegne at vokalen er lang. Det motsatte er breve ˘, som indikerer at vokalen er kort. Disse forskjellene er vanligvis fonemiske.
Les mer på Wikipedia.org...

For kvinnenavnet, se Tilde (navn) Tilde ( ~ ) er et diakritisk tegn som har mange bruksområder. Navnet på tegnet kommer fra spansk og har sin opprinnelse fra det latinske ordet titulus som betyr en tittel eller overskrift.
Les mer på Wikipedia.org...