Huy

isim Farsça ¬°y
 
1 .    İnsanın yaradılış ve ruh özelliklerinin bütünü, mizaç, tabiat:
       "Can çıktıktan sonra da huy, adamı kolay kolay terk etmiyor."- R. N. Güntekin.  
2 .    İçgüdü durumunu almış alışkanlık.


   Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

huy canın altındadır
huy edinmek
huyu huyuna suyu suyuna (uygun)
(birinin) huyuna suyuna gitmek

iç

f. Mizac, tabiat, ahlâk, âdet. * Ter.

insandaki yerleşmiş özellik.

1. huq
2. karakter [i njerjut]