• Gattungsname des Menschen (von lat. homo = „Mensch“ = „Mann“); siehe Homo. Daraus leiten sich folgende Bezeichnungen ab:
  • Homo Clausus: der in seinem Inneren von der Außenwelt abgeschlossene Mensch, ein von Norbert Elias in der Soziologie eingeführter Begriff
  • Homo faber: der schaffende Mensch
  • Homo Inermis: das Mängelwesen, ein von Arnold Gehlen geprägtes Menschenbild, dass den Menschen anderen Spezies als physisch und morphologisch unterlegen betrachtet
  • Homo ludens: der spielende Mensch
  • Homo oeconomicus: der wirtschaftende Mensch
  • Homo oecologicus: der ökologisch denkende und handelnde Mensch
  • Homo sociologicus: der soziale Mensch
  • Homo ridens: der lachende Mensch
  • Homo superior: der Übermensch, der Idealmensch
  • HOMO. Journal of Comparative Human Biology, Name der anthropologischen Fachzeitschrift der Australasian Society for Human Biology; siehe HOMO (Zeitschrift)

Cet article porte sur l'Homme en tant que genre.

• Homo est un genre en biologie
•  HOMO (orbitale moléculaire)
• homosexuel

• ett flertydigt prefix, inlånat från klassisk grekiska med betydelsen 'lik' eller 'identisk'; se homo-,
  • jämför Lista över ord med förledet homo-,
• den vetenskapliga beteckningen för släktet människor, se Homo (släkte),
• slang för homosexuell,
• HomO, Ombudsmannen mot diskriminering på grund av sexuell läggning.
• HOMO, en förkortning för Highest Occupied Molecular Orbital. På svenska betyder det den molekylorbital med högst energi som har elektroner i sig.

Współcześnie występuje tylko jeden gatunek z tego rodzaju: człowiek rozumny (Homo sapiens).

Jeśli uzna się neandertalczyka (Homo sapiens neanderthalensis syn. H. neanderthalensis) za podgatunek człowieka rozumnego to obecnie występującą populację ludzi zalicza się do podgatunku człowiek współczesny (Homo sapiens sapiens). W 2004 roku na indonezyjskiej wyspie Flores odnaleziono kości nieznanego dotąd gatunku człowieka kopalnego, którego nazwano Homo floresiensis.

Orbitale HOMO/LUMO, zwane także orbitalami granicznymi (bądź orbitalami frontalnymi) odgrywają kluczową rolę w teoriach wyjaśniających powstawanie i zrywanie wiązań chemicznych w jakościowej chemii kwantowej (patrz teoria orbitali granicznych i reguły Woodwarda-Hoffmanna). Przejścia elektronowe HOMO-LUMO, jako najniżej energetyczne, są bardzo istotne w spektroskopii elektronowej w zakresie UV-VIS oraz w fotochemii.