High fidelity—or hi-fi—reproduction is a term used by home stereo listeners and home audio enthusiasts (audiophiles) to refer to high-quality reproduction of sound to distinguish it from the poorer quality sound produced by inexpensive audio equipment. Ideally, high-fidelity equipment has minimal amounts of noise and distortion and an accurate frequency response.

High fidelity or hi-fi is most commonly a term for the high-quality reproduction of sound or images.

High Fidelity [] (engl. hohe (Klang-)Treue, kurz Hi-Fi []) ist ein Qualitätsstandard für Audio-Wiedergabegeräte (siehe Stereoanlage).

High Fidelity est une comédie romantique britanno-américaine de Stephen Frears sortie en 2000..

En premier lieu, rappelons le concept de musique : c'est L'art de combiner les sons. La musique étant composée de sons, et ces derniers étant constitués de vibrations, les premiers essais d'amplification relèvent du domaine de la physique : les mouvements ondulatoires, et en particulier l'acoustique. Hi-Fi: issu de l'anglais "High Fidelity" (haute fidélité)

High fidelity kan avse:

• Högkvalitativ ljudåtergivning, se Hi-fi
• En roman av Nick Hornby, se High Fidelity (roman)
• Filmen från 2001 baserad på romanen, se High Fidelity (film)

Hi-fi är en beteckning som står för high fidelity – vilket betyder hög trohet till originalet eller i detta fall när ljud avses – högkvalitativ ljudåtergivning. Hi-fi-entusiaster kallas ibland för audiofiler. Utrustningen för den musikåtergivning som de föredrar går under beteckningen "high-end". För att prova om en hifi-förstärkare (eller annan apparat) färgar signalen kan FE-lyssning användas. Hi-fi uttalas på engelska ['haɪ faɪ] och på svenska [haɪ 'fɪ].

High fidelity (ang. wysoka wierność), w skrócie hi-fi (czyt. haɪ faɪ) - to określenie parametrów jakościowych urządzeń elektroakustycznych zdolnych do wielokrotnego zapisu i odtworzenia dźwięków w taki sposób, w jaki słyszymy je w naturze. Zarówno dawniej jak i współcześnie nie opracowano takiego produktu. Normy hi-fi powinny być zmienne w czasie i dostosowane do rozwoju elektroakustyki. Wysoka wierność aparatów audio, porównywana z odsłuchem naturalnym (rzeczywistym), nie została osiągnięta, ponieważ każde urządzenie techniczne charakteryzuje się określonymi ograniczeniami. W trakcie rozwoju rynku muzycznego stosowano różne nośniki, na których zapisywano, edytowano i odtwarzano dźwięk: płyta gramofonowa, taśma magnetofonowa, płyta CD, układy scalone i hologramy dźwiękowe.