De Halacha (
Hebreeuws: הלכה) is de collectie rabbijnse wetten en regels die gefundeerd is in de
Tenach en opgetekend in de
Rabbijnse literatuur vanaf de 4e eeuw voor de gebruikelijke jaartelling tot vandaag. Het
Hebreeuwse woord halacha is afgeleid van de woordstam van lopen of gaan, halach, waarmee wordt gesuggereerd dat dit weg is die
joden dienen te belopen of te begaan.
Zie meer op Wikipedia.org...