HALL-EFFECT

L'effet Hall classique a été découvert en 1879 par Edwin Herbert Hall : un courant électrique traversant un matériau baignant dans un champ magnétique engendre une tension perpendiculaire à ceux-ci.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Het Hall-effect of soms ook aan elkaar geschreven Halleffect is een elektrische spanning die optreedt in de dwarsrichting van een stroomdrager als loodrecht op de stroom- en dwarsrichting een magnetisch veld aangelegd wordt. Het is genoemd naar de onderzoeker Edwin Hall.De richting van de spanning hangt af van de aard van de ladingsdragers. Het teken van het Hall-effect van een halfgeleider wordt daarom gebruikt om te bepalen of de ladingsdragers overwegend gaten of elektronen zijn.Samen met de elektrische geleidbaarheid kan het Hall-effect gebruikt worden om de elektrische mobiliteit van de ladingsdragers te bepalen.
Zie meer op Wikipedia.org...

אפקט הול הוא תופעה פיזיקלית בה נוצר מתח חשמלי בכיוון ניצב לכיוון זרימת זרם במוליך, כאשר מופעל עליו שדה מגנטי. האפקט קרוי על שם הפיזיקאי האמריקאי אדווין הול שגילה אותו בשנת 1879. הול חקר את הנושא בעקבות טענה שהופיעה בספר של מקסוול כי כח מגנטי, שפועל על מוליך נושא זרם, פועל על המוליך ואינו משפיע על הזרם. התגלית של הול הפריכה טענה זו, הביאה להבנה כי זרם חשמלי מורכב מחלקיקים טעונים נעים, ואפשרה לקבוע את סימנם.
להמשך המאמר ראה Wikipedia.org...

HALL ETKİSİ