Giardia lamblia (G. duodenalis, G. intestinalis) is een
eencellige darmparasiet die verantwoordelijk is voor het ziektebeeld
giardiasis.Giardia werd in
1681 voor het eerst beschreven door de
microscopist Antonie van Leeuwenhoek. Een verband tussen darmklachten en de aanwezigheid van de parasiet heeft hij echter nooit gelegd.De levenscyclus van Giardia kent twee ontwikkelingsstadia: het stadium in de gastheer, de trofozoïet en het stadium buiten de gastheer, de cyste. Cysten zijn typerend ovaal van vorm en hebben vier haploïde kernen. Over de lengte is een axostyl aan te treffen. Cysten zijn zeer resistent en kunnen lang overleven in verscheidene milieus, zoals bijvoorbeeld water. De trofozoïet is 10-20µm lang en beschikt over twee haploïde kernen en 4 paren flagellen. Deze flagellen zorgen ervoor dat de trofozoïet zich actief kan voortbewegen. Kenmerkend is de zogenoemde traanachtige vorm. Deze is te herkennen door het anterieure gedeelte dat relatief bol en dik is en het posterieure gedeelte dat afloopt in een smalle punt. Aan de ventrale kant van het organisme kan men een zuignap waarnemen. Deze zuignap wordt door de parasiet gebruikt om aan zich aan de darmmucosa te hechten. De trofozoïet kan alleen voorkomen in een, voor de parasiet, gunstige omgeving (de darmen). Buiten het lichaam hebben trofozoïeten een geringe levensduur.
Het infectieuze stadium van Giardia is de cyste. De cysten van G.duodenalis komen via de faeco-orale route het lichaam binnen. Onder invloed van het zure milieu en andere factoren in de maag wordt het excysteringsproces in gang gezet, waarbij de cysten excysteren en er twee trofozoïeten vrijkomen. Dit proces vindt meestal plaats in het duodenum.
Zie meer op Wikipedia.org...