The Gemara (also transliterated Gemora or, less commonly, Gemorra; from Aramaic גמרא gamar; literally, "[to] study" or "learning by tradition") is the component of the Talmud comprising rabbinical analysis of and commentary on the Mishnah. After the Mishnah was published by [Judah HaNasi|AKA "Rebbi"] (c. 200 CE), the work was studied exhaustively by generation after generation of rabbis in Babylonia and the Land of Israel. Their discussions were written down in a series of books that became the Gemara, which when combined with the Mishnah constituted the Talmud.

In der rabbinischen Tradition des Judentums bezeichnet das Wort Gemara die zweite Schicht des Talmud. Sie erläutert und ergänzt den Stoff der Mischna, der mündlichen Überlieferung. Mischna und Gemara bilden gemeinsam den Talmud.

la Gémara (mot signifiant « achèvement, perfection » en hébreu, ou « complément » en araméen, langue dans laquelle est rédigé cet ouvrage) est un commentaire de la Michna qui la relie plus clairement au Tanakh.

Gemara hebr. גמרא to aramejskojęzyczny zbiór rabinicznych komentarzy i objaśnień uzupełniających Misznę, czyli kodeks prawa obyczajowego w judaizmie. Obie księgi tworzą razem Talmud. Z tego względu, że Gemara była równolegle tworzona w Jerozolimie i Babilonii istnieją dwie wersje Talmudu - babilońska i palestyńska.

Ghemarah (lingua ebraica: 'גמרא' "studiare; pronuncia ashkenazita : Ghmora), è la parte del Talmud contenente i commentari rabbinici e le discussioni sorte sull'interpretazione della Mishnah.