Fugue

i. füg [müz.]

f. füg bestelemek, füg icra etmek

i., müz. füg.

füg

Kişiyi evinden ve çevresinden ayrılarak gayesiz gezip dolaşma gibi davranışlara iten, bir ölçüde karakter değişimi ile belirgin geçici durum (Kişi bu tablo'dan sıyrıldığı zaman olanları hatırlamaz).

"[la] füg; kaçamak; kaçış"