Free French Forces

The Free French Forces (, FFL) were French fighters in World War II, who decided to continue fighting against Axis forces after the surrender of France and subsequent German occupation. The FFL responded to the call of the de jure French government-in-exile  ("Free French Government" or "Fighting France"). Gaullist mythology claimed they had responded to General Charles de Gaulle's Appeal of 18 June in 1940, but historians later showed that the call had been heard by a small group of people. De Gaulle's 22 June speech on the BBC was much more widely heard.
See more at Wikipedia.org...

La France libre est le nom donné à l'organisation de résistance extérieure fondée à Londres par le général de Gaulle à la suite de son appel le . Les forces armées ralliées à la France libre furent appelées Forces françaises libres (FFL). À partir du , la « France libre » fut renommée « France combattante » par le Comité national français pour marquer l'adhésion de la France libre et « des groupements qui à l'intérieur du pays participaient activement à la résistance ».
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Die Forces Françaises Libres (dt. Freie Französische Streitkräfte, kurz FFL) waren französische Truppen, die im Zweiten Weltkrieg nach der anfänglichen Niederlage Frankreichs vom Juni 1940 unter alliiertem Kommando weiter gegen das Dritte Reich und das Vichy-Regime kämpften.
Mehr unter Wikipedia.org...

Wolna Francja (fr. France libre) - francuski ruch polityczno-wojskowy podczas II wojny światowej, kontynuujący walkę z Niemcami po kapitulacji Francji, utworzony w 1940 w Londynie, skupiony wokół Komitetu Wolnej Francji i generała Charles'a de Gaulle'a. Na skutek kampanii francuskiej, Francja została pobita przez Niemcy i podpisała wbrew warunkom układów sojuszniczych z Wielką Brytanią i Polską separatystyczne zawieszenie broni. Zebrane w Tuluzie Zgromadzenie Narodowe Republiki (Senat i Izba Deputowanych obradujące łącznie) , z pominięciem Prezydenta Republiki Alberta Lebrun udzieliło 10 lipca 1940 r. nadzwyczajnych pełnomocnictw premierowi - marszałkowi Francji Philippe Petain , który na ich podstawie ogłosił się "głową państwa francuskiego" ("L' Etat Francais"). Ustawa o pełnomocnictwach została uchwalona przygniatającą większością głosów (569 głosów "za" przy 80 "przeciw" przy 30 wstrzymujących się od głosu). Petain na nieokupowanych wojskowo przez Niemcy terenach Francji kontynuował ciągłość państwowości i administracji francuskiej w formie tzw.Francji Vichy, współpracującej (fr collaboration ) z Niemcami. Część Francuzów jednak, z generałem de Gaullem na czele, chciała kontynuować walkę z Niemcami, w oparciu o Wielką Brytanię.Generał Charles de Gaulle, wiceminister obrony narodowej w rządzie Paula Reynaud wobec nominacji marszałka Petain na premiera Francji i jego przemówienia z 17 czerwca z gotowością kapitulacji wobec Rzeszy, przebywając w Londynie wygłosił w dniu 18 czerwca 1940 wieczorem za pośrednictwem radia BBC apel do Francuzów, wzywający ich do obywatelskiego nieposłuszeństwa, odmowy uznania rozkazów nowego rządu Francji i kontynuowania walki z Niemcami w sojuszu z Wielką Brytanią. Już 4 lipca 1940 francuski wojskowy sąd w Tuluzie skazał zaocznie de Gaulle’a za niesubordynację na 4 lata więzienia i grzywnę. 2 sierpnia 1940 gen. de Gaulle został - już za "zdradę stanu" - skazany przez sąd francuski na karę śmierci.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Il movimento Francia Libera (Forces Françaises Libres) fu una organizzazione combattente attiva in Francia durante la Seconda guerra mondiale.Dopo l'occupazione tedesca e l'instaurazione del Governo di Vichy il generale francese Charles de Gaulle chiamò alle armi i combattenti fedeli alla Francia, che si organizzarono sotto la sigla Francia Libera per combattere contro gli invasori. Il movimento rispondeva ai comandi del Governo Libero Francese instaurato il 18 giugno 1940 dal generale De Gaulle in esilio.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...