Flan

غزل 23

خيال روي تو در هر طريق همره ماست
نسيم موي تو پيوند جان آگه ماست

به رغم مدعياني که منع عشق کنند
جمال چهره تو حجت موجه ماست

ببين که سيب زنخدان تو چه مي‌گويد
هزار يوسف مصري فتاده در چه ماست

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد
گناه بخت پريشان و دست کوته ماست

به حاجب در خلوت سراي خاص بگو
فلان ز گوشه نشينان خاک درگه ماست

به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است
هميشه در نظر خاطر مرفه ماست

اگر به سالي حافظ دري زند بگشاي
که سال‌هاست که مشتاق روي چون مه ماست

غزل 476

نسيم صبح سعادت بدان نشان که تو داني
گذر به کوي فلان کن در آن زمان که تو داني

تو پيک خلوت رازي و ديده بر سر راهت
به مردمي نه به فرمان چنان بران که تو داني

بگو که جان عزيزم ز دست رفت خدا را
ز لعل روح فزايش ببخش آن که تو داني

من اين حروف نوشتم چنان که غير ندانست
تو هم ز روي کرامت چنان بخوان که تو داني

خيال تيغ تو با ما حديث تشنه و آب است
اسير خويش گرفتي بکش چنان که تو داني

اميد در کمر زرکشت چگونه ببندم
دقيقه‌ايست نگارا در آن ميان که تو داني

يکيست ترکي و تازي در اين معامله حافظ
حديث عشق بيان کن بدان زبان که تو داني

[flaen] n плодова пита.

s. n., pl. flánuri

s. n. tartă garnisită cu cremă, făcută din ouă şi fructe; tort. (fr. flan)

flanuri, s.n. Fel de prăjitură cu cremă şi fructe. [Pl. şi: flane]. - Din fr. flan.