Język literacki zaczął się rozwijać od XVI w. na podstawie dialektu zachodniego z okolic miasta Turku. Jednak od XIX w. przeważają wpływy dialektów wschodnich. Przez długi okres język fiński był językiem warstw mniej wykształconych, w przeciwieństwie do języka szwedzkiego - języka warstw panujących (zobacz: Historia Finlandii). Dopiero działalność fińskiego filozofa Johana Wilhelma Snellmanna, przyczyniła się do ustanowienia w 1863 r., przez cara języka fińskiego jako oficjalnego w Finlandii na równi z rosyjskim. Jego hasło brzmiało: "Szwedami już nie jesteśmy, Rosjanami nie możemy być". Szwedzki stracił odwieczną pozycję pierwszego języka urzędowego. Od tego czasu obserwuje się szybki rozwój literatury w języku fińskim i spadek znaczenia języka szwedzkiego. Pewna część Szwedów mieszkających od wieków w Finlandii przyjęła wówczas język fiński za język ojczysty.