Fatih
Fatih, İstanbul
fatih
sıfat (fa:tih) Arapça f¥ti§
1 . Zafer kazanan, fetheden (kimse):
"Milletler tarihte fatihlerden fazla adillere bağlıdırlar."- F. R. Atay.
2 . isim, tarih İslâm devletlerinde bir ülkeyi veya bir şehri savaşarak alan hükümdar ve komutanlara verilen unvan:
"Bizans fatihi kartal burunlu II. Mehmet ve Mısır fatihi yıldırım bakışlı Selim, birer dar çukura nasıl sığdılar?"- Y. K. Karaosmanoğlu.
3 . mecaz Büyük ve önemli bir iş bitiren kimse:
"Gazinoya bir fatih olarak giriyorum."- R. H. Karay.
fatih
(ara.) er. 1. fetheden, açan. 2. bir ülkeyi, şehri veya kaleyi zapteden kimse. 3. hüküm veren anlamında, cenab-ı hakk'ın sıfatlarından biridir. a'raf suresi 89. ayet. - istanbul'u fetheden yedinci osmanlı padişahı sultan mehmet han'a bu fethinden ötürü verilen unvan.
Fâtih
Açan, fetheden. Teshir eden, zapteden. * Kapıları selâmet üzere açan, Cenab-ı Hak.
fâtih
açan, fetheden.