Fahriye (edebiyat)
Fahriye, bir
edebiyat terimi.
Divan edebiyatında şairin övünmek için yazdığı şiir türüne fahriye adı verilir. Bir şairin yazmış olduğu özel bir şiirde uzun uzadıya kendini övmesi garip bir davranış olarak kabul edilebilir. Ancak bu övgünün şairin kişiliğini değil, onun sanatının ve yaratıcılığı ile ortaya çıkardığı şiir eserinin övgüsü olarak düşünmek imkanı olduğu için bir fahriye eseri için olan negatif yargıyı biraz yumuşatmış oluruz.
Daha fazlası için Wikipedia.org adresine gidin…
fahriye
isim, eskimiş, edebiyat Arapça fa¬riyye
Divan edebiyatında şairlerin kendi özelliklerinden övünerek söz ettikleri manzume veya manzumenin bir bölümü.
Fahriye
Bir kimsenin kendini medih için söylediği söz veya şiir. Fahre mensub ve müteallik olan.
fahriye
övünme.
Fahriye
Kökeni: Arapça
Cinsiyeti: Kız
Anlamı: Bir Karşılık Beklemeden Yalnızca Şeref Ve İftihar Vesilesi Olarak Kabul Edilen İş. (İş, Sıfat, Unvan). Fahri Üye; Maaşsız, Ücretsiz Veya Kurum İçin Gurur Kaynağı Olan Kişi.
Fahriye
Volunteer