Fiber Distributed Data Interface (FDDI) provides a 100 Mbit/s optical standard for data transmission in a local area network that can extend in range up to . Although FDDI logical topology is a ring-based token network, it does not use the IEEE 802.5 token ring protocol as its basis; instead, its protocol is derived from the IEEE 802.4 token bus timed token protocol. In addition to covering large geographical areas, FDDI local area networks can support thousands of users. As a standard underlying medium it uses optical fiber, although it can use copper cable, in which case it may be referred to as CDDI (Copper Distributed Data Interface). FDDI offers both a Dual-Attached Station (DAS), counter-rotating token ring topology and a Single-Attached Station (SAS), token bus passing ring topology.

Das Fiber Distributed Data Interface (FDDI, umgangssprachlich auch "Lichtwellenleiter-Metro-Ring") ist eine Ende der 1980er Jahre entwickelte 100 MBit/s standardisierte Netzwerkstruktur für lokale Netzwerke (ANSI Standard X3T9.5). Als Medium werden Glasfaserkabel in einem doppelten, gegenläufigen Ring mit Token-Zugriffsmechanismus verwendet. 1994 wurde der FDDI-Standard erweitert und die Übertragung auch über geschirmte (STP) und ungeschirmte (UTP Typ 5) verdrillte Kupferleitungen standardisiert (CDDI, C für Copper).

Fiber Distributed Data Interface (FDDI) est un type de réseau informatique LAN ou MAN permettant d'interconnecter plusieurs LAN à une vitesse de 100 Mbit/s sur de la fibre optique (ce qui lui permet d'atteindre une distance maximale de 200 km).

FDDI är en förkortning av Fiber Distributed Data Interface. FDDI är en ANSI- och ISO-standard för dataöverföring på fiberoptik på upp till 100 Mbit/s. FDDI använder sig av dubbla ringar och är baserat på turordningsnät (s k tokenring). Används ofta i backbonelänkar i WAN.

FDDI (ang. Fiber Distributed Data Interface) to standard transmisji danych, jest oparty na technologii światłowodowej. Transfer w tych sieciach wynosi 100 Mb/s. Sieć ta zbudowana jest z dwóch pierścieni - pierścień pierwotny i pierścień zapasowy (wtórny). Transmisja prowadzona jest z użyciem jednego pierścienia. Istnieją modyfikacje protokołu pozwalające na używanie dwóch pierścieni lecz są rzadko stosowane z powodu dwukrotnego spadku przepustowości po uszkodzeniu pierścienia i rekonfiguracji sieci. W sieci takiej stacje robocze podłączone są do dwóch pierścieni. Zaletą takiej sieci jest to, że mimo uszkodzenia pierścienia sieć jest nadal sprawna i można przesyłać dane. W przypadku uszkodzenia pierścienia stacje robocze automatycznie się rekonfigurują i zawracają dane do drugiego pierścienia, przez co inne stacje nie zauważają zaistniałej awarii.