Eurodance (also known as Eurohouse, Eurotechno and Euro-NRG) is a genre of electronic dance music that originated in the late 1980s primarily in Europe. It combines many elements from house, techno, Hi-NRG (especially Eurobeat) and especially Eurodisco. Starting in the early 1990s and continuing to the present day, Eurodance production continues to evolve with a more modernized style that incorporates elements from trance and techno music.

Eurodance [] (engl. „Eurotanz“, auch Dancefloor [], engl. „Tanzfläche“) bezeichnet eine Stilrichtung innerhalb der elektronischen Tanzmusik, die zwischen 1992 und 1995 vor allem in Europa sehr populär war und zahlreiche Charterfolge hervorbrachte. Charakteristisch ist eine Kombination aus Dance-Rhythmus, Pop-Refrain und Rap-Strophe.

L'eurodance (de Europe et dance) est un genre musical, une branche populaire et commerciale de la dance (musique électronique), née dans les années 1980 mais dont l'expansion s'est faite durant les années 1990. L'eurodance est notamment produite en Italie, en Allemagne, au Portugal et en Belgique, d'où le nom eurodance, particulièrement utilisé pour dénommer le style de musique dance qui fut populaire en Europe entre 1992 et 1997.

Eurodance (en: "Europadans") är en sorts elektronisk dansmusik som var populär under 1990-talet. Eurodance är en del av dancemusiken men har också tydliga influenser från 1980-talets syntpop och discogenrerna Eurodisco och italodisco. Musiken gjordes mestadels på synthesizers och kännetecknas av en unik basgång, tungt beat, sampling, catchig och oftast upplyftande glad syntslinga i ett tempo mellan 95-150 bpm, kvinnlig sång och sektioner av manlig rap. Sång och rap är i centrum på ett sätt som inte förekom i annan dance från samma tid. Sångtexterna är lätta att komma ihåg, sjunga med i och handlar oftast om kärlek eller att dansa.

Eurodance to rodzaj muzyki tanecznej. Szczyt popularności eurodance przypada na lata 90. XX wieku. Charakterystyczną cechą tego gatunku jest kobiecy śpiew w refrenie, oraz zwrotki rapowane przez mężczyzn - przeważnie ciemnoskórych, z głębokim głosem. W eurodance na porządku dziennym był tzw. "millivanilizm" - utwory były komponowane przez grupę producentów, często stojących za kilkoma projektami naraz, a głosy należały do profesjonalnych wokalistów - oficjalnymi twarzami olbrzymiej części zespołów byli atrakcyjni fizycznie modele płci męskiej oraz żeńskiej. Stąd też powszechne stosowanie tzw. playbacku w czasie występów. W latach 1996/1997, eurodance w tradycyjnej formie zaczął zanikać, a jego miejsce stopniowo zajmował Euro-Rap, tworzony w dużej części przez eurodance'owych raperów - zarówno faktycznych wykonawców, jak i wspomnianych wcześniej modeli, którzy porzucili rodzime projekty i rozpoczęli nagrania solowe, bądź też w nowych grupach.