Studiował w Halle teologię, następnie matematykę, był od 1832 r. nauczycielem gimnazjalnym w Legnicy, w 1842 r. został profesorem we Wrocławiu, w 1855 w Berlinie, gdzie zarazem wykładał w akademii wojskowej. W r. 1863 został sekretarzem stałym akademii nauk, w 1884 r. przeszedł na emeryturę.

Ogłosił znaczną liczbę rozpraw, m.in. o szeregu hipergeometrycznym, o resztach dwukwadratowych, o liczbach sprzężonych, o teorii układów promieni i inne, które mają znaczną doniosłość w matematyce wyższej. Przeprowadził też badania doświadczalne nad wpływem ciśnienia atmosferycznego na ciała różnej postaci, zwłaszcza na pociski.