Eryk IV Plovpenning (
duń. Erik 4. Plovpenning) – (ur. 1216, zm.
10 sierpnia 1250),
król Danii 1241-
1250 z dynastii
Estrydsenidów. Syn króla
Danii Waldemara II Zwycięskiego i Berengarii (zm. 1221) córki króla Portugalii
Sanczo I, brat Waldemara (III, ur. 1209),
Abla (ur. 1218) i
Krzysztofa I (ur. 1219). W 1231 r. po śmierci starszego brata Waldemara (III) ojciec Waldemar II ustanowił Eryka współrządcą królestwa i w 1232 koronował na króla Danii. Po śmierci ojca (1241) Eryk IV objął samodzielne rządy, jednak szybko popadł w konflikt z Nielsem, biskupem
Viborga, zakończonym wygnaniem biskupa. Niezadowolenie z rządów króla wykorzystał jego brat Abel (od 1232 noszący tytuł księcia
Szlezwiku), który wspomagany przez hrabiów
Holsztynu wywołał wojnę domową. W 1247 r. Eryk IV pokonał w bitwie Abla i wziął do niewoli wspomagającego go Krzysztofa, swego drugiego brata. Dwa lata później król Eryk rozpoczął przygotowania do
krucjaty w
Estonii, w związku z czym na ludność, zwłaszcza chłopów, nałożono wysokie podatki, co zyskało królowi przydomek „Denar Od Pługa” (duń. Plovpenning). Doprowadziło to do buntu chłopów w
Skanii, co wykorzystał Abel, który przy wsparciu sprzyjającego mu duchowieństwa ponownie zaatakował króla. Erykowi IV udało się zdławić powstanie w Skanii, potem najechał Szlezwik, gdzie także odniósł sukces, ale podczas tej wyprawy, w dniu
10 sierpnia 1250 został zamordowany, najprawdopodobniej na polecenie swego brata Abla.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Free Download Now!
