Enzyme (altgriechisches Kunstwort , énzymon), früher Fermente (lateinisch fermentum), sind Proteine, die biochemische Reaktionen katalysieren. Enzyme haben wichtige Funktionen im Stoffwechsel von Organismen: Sie steuern den überwiegenden Teil biochemischer Reaktionen - von der Verdauung bis hin zum Kopieren (DNA-Polymerase) und Transkribieren (RNA-Polymerase) der Erbinformationen.

Enzymer är proteiner som katalyserar, alltså ökar eller minskar reaktionshastigheten av kemiska reaktioner. I enzymatiska reaktioner kallas molekylerna som går in i reaktionen för substrat, vilka sedan omvandlas till andra molekyler, kallade produkter. Nästan alla processer inom den biologiska cellen behöver enzymer för att fortgå med signifikanta hastigheter. Eftersom varje enzym endast selektivt binder substrat till sitt aktiva säte och bara påskyndar ett fåtal reaktioner, så styr vilka enzym en cell producerar dess metabolism.

Enzymy – wielkocząsteczkowe, w większości białkowe biokatalizatory przyspieszające specyficzne reakcje chemiczne wskutek obniżenia ich energii aktywacji. Badaniem enzymów i ich działania zajmuje się enzymologia.

Een enzym is een eiwit, dat een bepaalde reactie versnelt, een katalysator. Een enzym maakt een chemische reactie in of buiten een cel mogelijk of versnelt deze zonder daarbij zelf verbruikt te worden of van samenstelling te veranderen. Wel verbindt het enzym zich tijdens de reacties met het substraat, dat is datgene wat middels de stofwisseling of vertering een reactie aangaat. Dit gebeurt voor elk enzym op een eigen manier, doordat elk enzym reactiespecifiek is. Enzymen worden door het organisme (dieren, planten, insecten, schimmels) zelf gemaakt. Voor de opbouw ervan zijn in een aantal gevallen vitaminen nodig. Bij de verdere behandeling van enzymen worden alleen voorbeelden van het menselijk lichaam gebruikt.

Enzymer (fra  gr en zyme, i surdeig) er enkle eller sammensatte proteiner som er katalytisk virksomme i levende organismer uten selv å bli påvirket. De spiller en avgjørende rolle i livsprosessene. Ofte kan en lavmolekylær del, koenzymet, skjelnes fra en proteindel, apoenzymet, og disse utgjør sammen i løs forbindelse det aktive holoenzym.