English units are the historical units of measurement used in England up to 1824, which evolved as a combination of the Anglo-Saxon and Roman systems of units. They were redefined in the United Kingdom in 1824 by a Weights and Measures Act, which retained many but not all of the unit names with slightly different values, and again in the 1970s by the International System of Units as a subset of the metric system. In modern UK usage, the term is considered ambiguous, as it could refer either to the imperial system used in the UK, or to the US customary system of unit. The common term used in the UK for the non-metric system is imperial units or imperial measurements, since they were used as a standard throughout the British Empire and the Commonwealth.

Die folgenden angloamerikanischen Maßsysteme haben alle ihren Ursprung in älteren englischen Systemen und wurden vor der Einführung des metrischen Systems auch in anderen Commonwealth-Staaten verwendet (Imperiales System von 1824).

Après la Bataille de Hastings en 1066, Guillaume le Conquérant introduisit un nouveau système de mesures : le système de mesure anglais.

Anglosaski układ jednostek miar - układ jednostek miar oparty na jednostkach podstawowych:

• jard - długość
• funt - masa
• sekunda - czas

Istnieją dwa układy: angielski i amerykański, różniące się definicją, a co za tym idzie wartością jardu i funta. Różnice są na tyle małe, że w praktyce warsztatowej się ich nie uwzględnia.

Het Brits-Amerikaanse maatsysteem in het Engels Imperial Standard System geheten, is een Engels systeem van maten en gewichten, met als standaard lengtemaat de yard, standaard gewicht de pond en als standaard inhoudsmaat de imperial gallon.