Eneasz (łac. Aineias, Aeneas) - bohater
wojny trojańskiej i eposu
Eneida. Legendarny protoplasta
Rzymian, żołnierz i podróżnik. Syn
Anchizesa i bogini
Afrodyty, książę Dardanów, obrońca
Troi. Po jej upadku wraz z ojcem Anchizesem i synem
Askaniuszem oraz garstką uratowanych towarzyszy szuka nowych siedzib. Bogowie obiecali Eneaszowi nową ojczyznę. Po długiej tułaczce (
Tracja,
Macedonia,
Delos,
Kreta,
Sycylia) przybył do
fenickiego miasta
Kartaginy. Miastem rządziła królowa
Dydona. Chciała poznać z ust naocznego świadka historię zburzenia Troi, więc urządziła ucztę, przy której Eneasz opowiadał. Dzięki bogini -
Wenerze - Dydona zakochała się w Eneaszu i gotowa była oddać mu swą rękę oraz władzę nad miastem. Jednak Eneasz opuścił Kartaginę, gdyż zgodnie z wolą bogów miał zostać założycielem nowego potężnego państwa. Potajemnie wyruszył w dalszą drogę. Dydona z rozpaczy przebiła się mieczem. Po kilku dniach wędrówki, wylądował koło miasta Kume, w Zatoce Neapolitańskiej. Niedaleko stąd było wejście do podziemia. Gdy je zwiedził odpłynął z towarzyszami na północ. Dopłynęli do brzegów
Italii przy ujściu
Tybru, do krainy
Lacjum, wyszli na ląd, żeby odpocząć. Był tam tylko jeden dąb, a pod nim trochę trawy. Usiedli na niej i zaczęli zajadać owoce i twarde jak stoły placki. Eneasz wiedział już, że to jest jego ziemia obiecana. Król Lacjum Latynus (Latinus) udzielił przybyszom gościny i oddał Eneaszowi swą córkę Lawinię za żonę. Eneasz miał ożenić się z Lawinią, lecz wcześniej doszło do wojny między Latynami i Rutulami, a wszystko za sprawą
Junony. Eneasz musiał więc stoczyć walkę z Rutulami i ich wodzem Turnusem, któremu poprzednio była obiecana Lawinia. Eneasz odniósł nad nim zwycięstwo, pozostał w Lacjum, gdzie założył nowe miasto, nazwane od imienia żony Lawinium. Zginął w walce z Rutulami, a ciało jego zostało uniesione przez bogów. Jest głównym bohaterem Eneidy Wergiliusza. Obok
Herkulesa i
Tezeusza jest znanym bohaterem rzymskich mitów i legend.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...