Wadżrajana to kierunek buddyzmu  , który wyodrębnił się w II wieku n.e. w Indiach w ramach tradycji Mahāyāna i podobnie jak ona pielęgnuje ideał bodhisattwy, który rozwija miłujące współczucie (skt. Bodhiczitta) dla pożytku wszystkich istot oraz zrozumienie natury rzeczywistości Siunjata i wiedzy o naturze Buddy. Za odradzającego się bodhisattwę uważa się m.in. tybetańskiego Dalajlamę czy Karmapę. „Droga niezniszczalnego” nie może być w żadnym przypadku przedstawiona jako coś odrębnego od mahajany. W istocie tantrajana (wadżrajana) jest mahajaną. Różni się nie poglądem, a metodami. Szamar Rinpocze, naucza, że trzy pojazdy (drogi) to: pojazd śrawaków (słuchaczy), pojazd pratjekabuddów i pojazd mahajany. W ramach mahajany istnieje również tantrajana.