Diakon

Der Diakon (von griech. διάκονος diakonos „Diener, Knecht“) bekleidet ein geistliches Amt innerhalb der Kirche, den Diakonat. Seine Aufgaben beschränken sich nicht auf die Diakonie, sondern umfassen wie die der anderen geistlichen Ämter auch Verkündigung (Martyria, Zeugnis) und Gottesdienst (Leiturgia, Liturgie). Die Diakone waren ursprünglich Gehilfen der Apostel zur Verwaltung des gemeinsamen Vermögens und zur Leitung der gemeinsamen Mahlzeiten (und wohl damit verbunden auch der Eucharistie).
Mehr unter Wikipedia.org...

Diakonat – najniższy stopień w trójstopniowej hierarchii kapłaństwa urzędowego, w skład której wchodzili diakoni (gr. diakonos (διάκονος) - sługa), prezbiterzy (kapłani) i biskupi. Święcenia diakonatu czynią diakona duchownym i pozwalają na sprawowanie jako szafarzowi zwyczajnemu: sakramentu chrztu św. (tylko w Kościele łacińskim) i komunii św. Diakon może ponadto odprawiać pogrzeb, błogosławić wiernych (tylko w kościele łacińskim) i małżeństwa, a także może poświęcać przedmioty kultu religijnego. Ma prawo głoszenia kazań. W kościele łacińskim, podczas święceń diakonatu, kleryk przysięga celibat. Diakonat jest udzielany w Kościele katolickim (jak również w prawosławnym), na okres minimum 6 miesięcy przed święceniami prezbiteratu. Istnieje również diakonat stały.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Diakon (grekiska diákonos, tjänare) är en yrkestitel inom flera kristna samfund.
Se mer på Wikipedia.οrg…

En diakon er opprinnelig en ordinert person i en kristen kirke, i rangordningen plassert under prest og biskop. I enkelte protestantiske kirker har man diakoner, men de er ikke ordinert. Det finnes også kvinnelige diakoner i enkelte kirker; disse har tradisjonelt blitt kalt diakonisser.
Les mer på Wikipedia.org...

n. deacon, assistant to the minister of a church