Demetriusz z Faleronu

Demetriusz z Faleronu (ur. ok. 345, zm. 283 p.n.e.), filozof, polityk, pisarz i retor grecki, uczeń Teofrasta z Erosos i Arystotelesa. Od 325 brał czynny udział w życiu publicznym Aten, w 317 stał się, dzięki Kassandrowi, „epistatą" miasta i rządził przez 10 lat Atenami tak szczęśliwie, że mu rodacy w podzięce wystawili 360 posągów. Wygnany z ojczyzny przez wrogiego Kassandrowi Demetriusza Poliorketesa w latach (308 — 307 p.n.e.), udał się na dwór Ptolemeusza I do Aleksandrii, gdzie się całkowicie poświęcił literaturze, przeszczepiając filozofię perypatetyczną. Po śmierci Ptolemeusza, wygnany przez jego następcę do górnego Egiptu, zmarł w Buziris, ukąszony przez żmiję.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...