Critical discourse analysis

Critical Discourse Analysis (CDA) is an interdisciplinary approach to the study of discourse, which views "language as a form of social practice" (Fairclough 1989: 20) and focuses on the ways social and political domination is reproduced by text and talk. Critical discourse analysis is founded on the idea that there is unequal access to linguistic and social resources, resources that are controlled institutionally. The patterns of access to discourse and communicative events is one essential element for CDA.
See more at Wikipedia.org...

Krytyczna Analiza Dyskursu (ang. critical discourse analysis) to jedna z subdyscyplin językoznawstwa zajmująca się społecznym aspektem funkcjonowania językowego - dyskursem. Za umowną datę jej powstania uważa się rok 1993. Holenderski badacz Teun van Dijk ogłosił wówczas w piśmie Discourse & Society zbiór artykułów programowych. Obecnie Krytyczna Analiza Dyskursu stała się przedsięwzięciem multidyscyplinarnym łączącym naukowców z wielu krajów (głównie Anglii, Austrii, Danii i Francji), dla których forum wymiany myśli jest właśnie czasopismo Discourse & Society. Oddając głos jednemu z głównych przedstawicieli kierunku, angielskiemu lingwiście – Normanowi Fairclough, przez Krytyczną Analizę Dyskursu będziemy rozumiećanalizę dyskursu dążącą do systematycznego badania ukrytych relacji przyczynowości i determinowania zachodzących pomiędzy (a) tekstami, zdarzeniami i praktykami dyskursywnymi oraz (b) szerszymi strukturami, relacjami i procesami społecznymi i kulturowymi. KAD dąży do odkrycia, jak praktyki, zdarzenia oraz teksty tego typu powstają i jak są ideologicznie kształtowane przez relacje władzy oraz walki o władzę. Celem KAD jest także demaskowanie, w jaki sposób niejawność powiązań pomiędzy dyskursem i społeczeństwem stanowi sama w sobie czynnik zabezpieczający władzę oraz hegemonię.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Análise crítica do discurso (ACD) é uma abordagem interdisciplinária ao estudo dos textos, que considera a “linguagem como uma forma de prática social" (Fairclough 1989: 20) e pretendem “desvelar os fundamentos ideológicos do discurso que se têm feito tão naturais ao longo do tempo que começamos a tratá-los como comuns, aceitáveis e traços naturais do discurso” (Teo 2000).
Veja mais na Wikipédia.org...

El análisis crítico del discurso (ACD) es un enfoque interdisciplinar al estudio del discurso, que considera el “lenguaje como una forma de práctica social” (Fairclough 1989: 20) y analiza cómo la dominación se reproduce y se resiste con los discursos. El ACD se desarrolló alrededor de 1980 desde la lingüística crítica (Fowler, et al., 1979).
Ver más en Wikipedia.org...