Bednarstwo - dział
rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem naczyń drewnianych techniką klepkową:
beczek,
kadzi,
balii,
fas,
maselnic,
dzieży i łopat do chleba, konewek, wiader,
cebrzyków, wanienek, kufli. Bednarz wyrabiał naczynia z
drewna sosnowego, świerkowego,
olszowego,
lipowego,
dębowego.Tak jak wiele innych produktów rzemieślniczych, wyroby te sprzedawane były na
targach i
jarmarkach. Jesienią największm powodzeniem cieszyły się beczki, ponieważ służyły rolnikom do kiszenia ogórków i kapusty. Wykorzystywano je także do przechowywania
miodu,
piwa,
wina i
zboża.Technika ręcznego wytwarzania naczyń była tajemnicą każdego bednarza, nie ujawniano jej nawet krewnym. Metody pracy innego rzemieślnika można było poznać tylko analizując materiały i sposób konstrukcji jego wyrobu. Najczęściej naczynie składane było z klepek drewnianych mocowanych obręczami metalowymi. Ten sposób konstrukcji znany był
Słowianom już w
III,
IV w. (przed XIV -XV w. zamiast metalowych obręczy stosowano, zwłaszcza na wsi, ściągi z łozy, łyka lub smołowanych powrozów; technologia ta sporadycznie jest stosowana do dzisiaj). Zawód ten kiedyś powszechny, w drugiej połowie XX wieku został prawie zapomniany i znajdował zastosowanie głównie w produkcji przedmiotów do celów dekoracyjnych. W związku z rosnącą popularnością produktów typu slow-food, wytwarzanych i przechowywanych w tradycyjny sposób, zaczyna mieć coraz większe znaczenie użytkowe.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...