The Celtic or Keltic languages (usually pronounced  but sometimes ) are descended from Proto-Celtic, or "Common Celtic"; a branch of the greater Indo-European language family. The term "Celtic" was first used to describe this language group by Edward Lhuyd in 1707.

Die keltischen Sprachen bilden einen Zweig der indogermanischen Sprachfamilie. Sie werden heute noch im Vereinigten Königreich (Großbritannien und Nordirland), in der Republik Irland und in der französischen Bretagne gesprochen, die die sechs keltischen Nationen bilden.

Les langues celtiques forment un groupe de langues indo-européennes séparé en deux branches. Parmi les langues celtiques parlées aujourd'hui, et après la reconnaissance en juillet 2002 du cornique comme langue minoritaire par les autorités du Royaume-Uni, la langue bretonne, parlée en France par 300 000 locuteurs, reste la seule langue celtique encore parlée à ne pas avoir de statut officiel dans sa zone culturelle.

De keltiska språken hör till de indoeuropeiska språken och talades tidigare över stora delar av Europa men är numera utdöda utom i några regioner på Atlantkusten. De levande keltiska språk består av iriska, kymriska, skotsk gäliska, manx, bretonska, och korniska. Av de utdöda keltiska språken är galliska både det mest välkända och det bäst dokumenterade.

Języki celtyckie - grupa językowa w obrębie języków indoeuropejskich. Wiele języków z tej grupy wymarło. Współcześnie grupa ta jest reprezentowana przez języki: iryjski (irlandzki), szkocki (gaelicki), walijski i bretoński. Również te języki zagrożone są wymarciem, dlatego też prowadzone są działania na rzecz ich zachowania. Posługuje się nimi około 1,3 mln mówiących.