Carlism (, , ) is a traditionalist and legitimist political movement in Spain seeking the establishment of a separate line of the Bourbon family on the Spanish throne. This line descended from Infante Carlos, Count of Molina (1788–1855), and was founded due to dispute over the succession laws and widespread dissatisfaction with the Alfonsine line of the House of Bourbon. The movement was at its strongest in the 1830s but had a revival following Spain's defeat in the Spanish-American War in 1898, when Spain lost its last remaining significant colonies, Cuba, Puerto Rico and the Philippines.

Als Carlismus (auch Karlismus) bezeichnet man eine monarchistische Bewegung in Spanien, die seit 1833 Angehörige einer auf Carlos María Isidro von Bourbon zurückgehenden Seitenlinie des bourbonischen Königshauses und mehrheitlich seit 1952 Angehörige einer auf Francisco Javier von Bourbon-Parma zurückgehenden Seitenlinie des Hauses Bourbon-Parma als Thronprätendenten favorisiert.

Le carlisme est une tendance politique royaliste espagnole qui s'appuie sur la Pragmatique Sanction du 10 mai 1713 de Philippe V, par laquelle ce souverain établit la loi salique dans la succession au trône espagnol, et ce de manière irrévocable. Les carlistes rejettent et dénoncent la modification de l'ordre de succession en 1830 par Ferdinand VII (1784-1833), qui prétendit transmettre la couronne à sa fille aînée Isabelle (il n'avait pas de fils) alors que l'héritier « légitime » était son frère cadet l'infant Charles (1788-1855).

Carlism var en värdekonservativ, antikapitalistisk, katolsk och monarkistisk folkrörelse i Spanien vars syfte var att sätta en sidolinje till huset Bourbon på den spanska tronen. Rörelsen uppstod när infanten Don Carlos, hertig av Molina (1788-1855) genom den pragmatiska sanktionen 1830 berövades arvsrätten till den spanska tronen till förmån för broderns, kung Ferdinand VII:s dotter, sedermera drottning Isabella II.

Karlizm - zespół poglądów politycznych i społecznych, charakterystyczny dla Hiszpanii XIX i XX wieku. Karliści zmierzali do odtworzenia mocarstwowej Hiszpanii poprzez reformy konserwatywne, prokatolickie, decentralizacyjne, antyabsolutystyczne, antydemokratyczne i antyliberalne w duchu legitymistycznym. Program ten nie był do końca spójny, rodził się stopniowo, w opozycji do poczynań kolejnych postępowych rządów madryckich.