Ważniejsze ery wg początku rachuby kalendarza:

• 5509 r. p.n.e. - era bizantyjska - rok stworzenia świata wg tradycji bizantyjskiej. Lata wg kalendarza bizantyjskiego oznacza się skrótem BE.
• 3761 r. p.n.e. - era żydowska - rok stworzenia świata obliczony przez rabina Hillela w IV w. n.e. Lata wg kalendarza żydowskiego oznacza się skrótem AM, czyli anno mundi = 'rok świata'.
• 753 r. p.n.e. - era rzymska - rok założenia miasta Rzym obliczony przez Warrona. Przy liczbie lat dodawano a.U.c. (ab Urbe condita) = 'od założenia miasta' (czyli w domyśle Rzymu). Podstawa rachuby lat kalendarza rzymskiego i juliańskiego stosowana w antycznej historiografii. Na co dzień w rachubie lat posługiwano się nazwiskami konsulów, którzy w danym roku urzędowali (np. Idibus Septembribus M. Cicerone et M. Antonio consulibus = w Idy wrześniowe za konsulatu M. Cycerona i M. Antoniusza = 13 września 63 p.n.e.). Do przeliczania takich dat na lata p.n.e. i n.e. służy wykaz rzymskich konsulów, tzw. fasti consulares.
• 624 r. p.n.e. lub 560 r. p.n.e. - era buddyjska - czas liczony od śmierci Buddy używany w krajach buddyjskich.
• 1 r. n.e. - era chrześcijańska - rok po narodzeniu Jezusa Chrystusa. Datę tę wyznaczył mnich Dionizjusz Mały, według którego Jezus narodził się 25 grudnia w roku 753 od założenia Rzymu - następny rok (754. od założenia Rzymu) przyjęto jako pierwszy rok ery chrześcijańskiej, nazywanej popularnie 'naszą erą'. Numerację lat przed narodzeniem Chrystusa również rozpoczyna się od roku pierwszego. Choć z najnowszych źródeł historycznych wynika, że Chrystus urodził się w 4-5 r. p.n.e.