Kaap Hoorn wordt beschouwd als het zuidelijkste punt van
Zuid-Amerika, 55°56' zuid en 67°19' west, en is vernoemd naar de stad
Hoorn in de provincie
Noord-Holland,
Nederland.
Willem Corneliszoon Schouten vernoemde de kaap op
29 januari 1616 naar zijn geboorteplaats, toen hij samen met
Jacob le Maire de kaap rondvoer. Er staat letterlijk in het scheepsjournaal: "twelck [dat is: de kaap] onse president ter eeren des stadts van Hoorn noemde Capo Hoorn". Ze waren op zoek naar een vrije doorgang naar het Verre Oosten, omdat
Kaap de Goede Hoop en de
Straat Magellaan waren voorbehouden aan de schepen van de
Vereenigde Oostindische Compagnie. In
1619 rondden de broers Bartolomé en Gonzalo García de Nodal de kaap en herdoopten hem in opdracht van de Spaanse Koning als Cabo San Ildefonso. De tegenwoordige Spaanse naam is Cabo de Hornos. Deze naam, die letterlijk Kaap van de Ovens betekent, is afkomstig van de Nederlandse naam, wellicht volksetymologisch vervormd onder invloed van de naam Vuurland. Schouten en Le Maire veronderstelden in
1616 nog dat de Kaap op het vasteland van
Vuurland lag. Het was waarschijnlijk Gheen Huygen Schapenham, viceadmiraal van de Nassause vloot, die in
1624 ontdekte dat Kaap Hoorn op een eiland lag. De nieuwe route had het voordeel dat de straat, de
Straat Le Maire, 16 mijl manoeuvreerruimte had, veel meer dan de paar mijl in de
Straat Magellaan. Die manoeuvreerruimte bleek echter over het algemeen niet op te wegen tegen de slechte omstandigheden. Voor Kaap Hoorn is er geen
continentaal plat om de stromingen af te zwakken, en de winden die rond
Antarctica cirkelen kunnen er stormen veroorzaken met golven die meer dan twintig meter hoog worden. Gemiddeld zijn er per jaar 200 dagen storm rond Kaap Hoorn, en ook de rest van het jaar is de wind er sterk.
Zie meer op Wikipedia.org...