C

ουσ. ντο

(Lex**) γ

(Lex**) γ.

Ουσ. το τρίτο γράμμα της αγγλικής αλφαβήτου//
γλώσσα προγραμματισμού (Η/Υ)
[Επίσης χρησιμοποιείται και για πολλές συντομογραφίες]

Αυτό το άρθρο είναι για το γράμμα C του λατινικού αλφαβήτου. Για άλλες χρήσεις δείτε C (αποσαφήνιση) Το γράμμα c είναι το τρίτο γράμμα του Λατινικού αλφαβήτου.
Δείτε περισσότερα στο Βικιπαίδεια.org...

Η C είναι μια γενικής χρήσης διαδικαστική γλώσσα προγραμματισμού η οποία αναπτύχτηκε στις αρχές της δεκαετίας 1970-1980 από τον Dennis Richie στα εργαστήρια Bell Labs για να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη του λειτουργικού συστήματος UNIX. Απο τότε χρησιμοποιείται ευρύτατα, και ιδιαίτερα για ανάπτυξη προγραμμάτων συστήματος (system software) αλλα και για απλές εφαρμογές. Οι λόγοι της ραγδαίας ανάπτυξης της συγκεκριμένης γλώσσας προγραμματισμού είναι η ταχύτητα της, καθώς και το γεγονός ότι είναι διαθέσιμη στα περισσότερα σημερινά λειτουργικά συστήματα.
Δείτε περισσότερα στο Βικιπαίδεια.org...

H C++ (C Plus Plus, ελληνική προφ. Σι Πλας Πλας, φωνητική [siː plʌs plʌs]) είναι μια γενικού σκοπού και υψηλού επιπέδου γλώσσα προγραμματισμού Η/Υ, η οποία ανήκει στην κατηγορία των αντικειμενοστρεφών γλωσσών. Ως βελτίωση της ήδη υπάρχουσας C, δημιουργήθηκε το 1983 από τον Bjarne Stroustrup στα εργαστήρια Bell Labs της εταιρείας AT&T, στις ΗΠΑ. Η αρχική αυτή έκδοση ονομαζόταν "C with Classes". Η γλώσσα ορίστηκε παγκοσμίως, το 1998, με το πρότυπο ISO/IEC 14882:1998. Η τελευταία έκδοση αυτού του προτύπου είναι αυτή του 2003, η ISO/IEC 14882:2003. Μια καινούρια έκδοση είναι υπό ανάπτυξη, γνωστή ανεπίσημα με την ονομασία C++0x.
Δείτε περισσότερα στο Βικιπαίδεια.org...

Για θέματα πνευματικών δικαιωμάτων που αφορούν την ίδια την Βικιπαίδεια δείτε το Βικιπαίδεια:Πνευματικά δικαιώματα. Πνευματική ιδιοκτησία ή πνευματικά δικαιώματα ονομάζονται τα αποκλειστικά δικαιώματα των πνευματικών δημιουργών στο έργο τους. Παραχωρούνται από τον νόμο για ορισμένο χρόνο για να απαγορεύσουν σε τρίτους τη χρήση των έργων χωρίς την άδεια του δημιουργού. Το πνευματικό δικαίωμα υφίσταται σε έργα λογοτεχνίας και τέχνης, όπως βιβλία, θέατρο, ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, αρχιτεκτονική αλλά και άλλες δημιουργίες όπως λογισμικό ή βάσεις δεδομένων (databases). Περιλαμβάνει το δικαίωμα της εκμετάλλευσης του έργου (περιουσιακό δικαίωμα) και το δικαίωμα της προστασίας του προσωπικού δεσμού του δημιουργού του προς αυτό (ηθικό δικαίωμα). Το πνευματικό δικαίωμα αποκτάται αυτοδικαίως χωρίς να απαιτείται αίτηση του δημιουργού ή καταχώριση του έργου σε κάποια υπηρεσία.
Δείτε περισσότερα στο Βικιπαίδεια.org...