Brenda Mae Tarpley (born December 11, 1944), known as Brenda Lee, is an American performer who sang rockabilly, pop and country music, and had 37 US chart hits during the 1960s, a number surpassed only by Elvis Presley, The Beatles, Ray Charles and Connie Francis. She is best known for her 1960 hit "I'm Sorry", and 1958's "Rockin' Around the Christmas Tree", a US holiday standard for more than 50 years.

Brenda Lee, bürgerlich Brenda Mae Tarpley (* 11. Dezember 1944 in Atlanta, Georgia) ist eine US-amerikanische Country- und Rock ’n’ Roll-Sängerin.

Brenda Lee, de son vrai nom Brenda Mae Tarpley, est née le 11 décembre 1944 à Atlanta en Géorgie (USA).

Brenda Lee, född som Brenda Mae Tarpley den 11 december 1944 i Lithona, USA, är en amerikansk country- och popsångerska.

Brenda Lee (ur. 11 grudnia 1944 r. w Lithoni) - amerykańska piosenkarka popowa śpiewająca piosenki w stylach rock and roll, rhythm and blues i country rock. Brenda rozpoczęła swoją karierę jako nastoletni idol. Brenda Lee posiadała wspaniały i niezwykle dynamiczny głos. John Lennon powiedział o niej She has greatest rock and roll voice of them all - (Ona ma najwspanialszy rockandrollowy głos z nich wszystkich). W ciągu swej kariery sprzedała ponad 100 milionów albumów wyprzedzając w tym wszystkie inne piosenkarki swego pokolenia. Ze względu na swój sceniczny dynamizm, a także niski wzrost (zaledwie 155 cm) zasłużyła sobie na przydomek Little Miss Dynamite (mała panna dynamit). Choć najczęściej kojarzona jest z dynamicznymi piosenkami, była także autorka wielu melancholijnych ballad, z których wiele zostało popowymi standardami. W okresie największej swej popularności Brenda Lee dzieliła sceny z takimi znanymi artystami jak Elvis Presley, The Beatles, Gene Vincent czy Duane Eddy. Do największych przebojów Brendy Lee należały Jambalaya, One Day at a Time, Dynamite, One Step at a Time, I’m Sorry, That’s All You Gotta Do, Let’s Jump the Broomstick, Big Four Poster Bed, Rockin’ Around the Christmas Tree, Nobody Wins, You Can Depend on Me, I Just Want to Be Wanted, Break It to Me Gently i wiele innych. W 2002 Brenda Lee została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame.