Zhùyīn fúhào
Zhuyin fuhao (; written in Zhuyin fuhao: ㄓㄨˋ ㄧㄣ ㄈㄨˊ ㄏㄠˋ), often abbreviated as Zhuyin, is a
phonetic system for transcribing
Chinese, especially
Mandarin, for people learning to read, write or speak Mandarin. This
phonemic alphabet is currently in wide use in
Taiwan (see Uses). A comprehensive system that can transcribe all the possible sounds in Mandarin, this alphabet consists of 37 special symbols, each representing a single or a group of sounds: 21 for
consonants and 16 for
vowels and vowel clusters.
See more at Wikipedia.org...
Bopomofo
Le bopomofo (ㄅㄆㄇㄈ) ou zhuyin fuhao (caractères traditionnels : 注音符號 ; caractères simplifiés : 注音符号 ;
pinyin : Zhùyīn fúhào ; Tongyong pinyin : Jhùyin fúhào ;
Wade-Giles : Chu-yin fu-hao) est un
alphabet créé pour être utilisé dans la
transcription du
mandarin à des fins pédagogiques et didactiques (voir aussi l'article
pinyin). Aujourd'hui, à
Taïwan il est, avec le cangjie et le
dayi l'une des 3 méthodes les plus utilisées pour la saisie de l'écriture sur les claviers taïwanais. Il peut — au moyen de signes additionnels — permettre la notation d'autres
langues chinoises, notamment le
hakka et
minnan, deux autres principales langues de Taïwan. En Chine continentale, ce système a été abandonné au profit du pinyin fondé sur une
translittération latine au moment de la prise du pouvoir du
Parti communiste chinois.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…
Zhuyin
Bopomofo
Bopomofo, zwany też Zhuyin zimu (czyli "system nauki poprawnej wymowy"), to bazowany na piśmie chińskim fonetyczny skrypt służący do zapisywania
języka chińskiego, stosowany zwłaszcza do zapisu wymowy tzw. dialektów chińskich (języków róznych od standardowego mandaryńskiego) i języków niechińskich Chin. W sporym stopniu wyparty przez oparty na piśmie łacińskim
pinyin. Stosowany bywa i uczony w szkołach po dziś dzień na
Tajwanie.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
Bopomofo
Zhùyin fúhào , também chamado Bopomofo (leia-se pã-phã-mã-fã), em referência às suas quatro primeiras letras, é o nome dado a um
alfabeto chinês, criado para transcrever o
mandarim em termos fonéticos. Seu código internacional é
ISO 15924 . Usado largamente na
República da China (
Taiwan), é um sistema fonético compreensivo, constando de 37 símbolos que representam eficientemente todos os sons possíveis no
mandarim padrão. Sua principal função é auxiliar no aprendizado da língua chinesa, especialmente a escrita, já que os caracteres usados na escrita chinesa não refletem o som mas sim a idéia em si (embora muitos caracteres tenham alguma vaga indicação da pronúncia através do uso de radicais). Normalmente, os símbolos fonéticos
Bopomofo acompanham os caracteres chineses propriamente ditos (estando escritos à direita de cada caracter, indicando sua pronuúncia), especialmente em livros escolares, literatura infantil, dicionários, etc., e tambem em textos clássicos onde encontram-se com freqüência caracteres arcaicos que são muitas vezes desconhecidos da maioria das pessoas, mesmo as mais letradas. Para as crianças em idade escolar, eles vão sendo gradualmente abandonados conforme o grau escolar avança, sendo então utilizados apenas com as palavras novas que vão sendo introduzidas, com as quais os alunos ainda não tiveram contato.
Veja mais na Wikipédia.org...