BUDO

is a Japanese term describing martial arts. In English, it is used almost exclusively in reference to Japanese martial arts.
See more at Wikipedia.org...

Les sont les arts martiaux japonais apparus entre le milieu du et le milieu du . En japonais, signifie la guerre et la voie (en chinois : dao ou tao, cf. le taoïsme). Les budo les plus connus en Occident sont le judo, le karaté et l’aïkido. Ce sont les héritiers des techniques guerrières médiévales, les bujutsu.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Budō (japanisch 武道, deutsch Militär-Weg, Kriegskunstweg, Weg des Krieges) ist der Oberbegriff für alle japanischen Kampfkünste, die – im Gegensatz zu den traditionellen Bujutsu-Kriegskünsten – außer der Kampftechnik noch eine „innere“ Dō-Lehre oder auch Philosophie beinhalten.Das sino-japanische Kanji Bu (武) entspricht dem alt-japanischen Takeshi und bedeutet Militär oder kriegerisch; das Kanji Dō (道) hat die Semantik des Wortes „Weg“. Nach einer anderen Deutung setzt sich das Zeichen Bu aus zwei anderen Schriftzeichen zusammen, die "Waffen anhalten" bedeuten.Während Bujutsu der Oberbegriff der reinen Kampftechniklehre ist, die die Effizienz nach außen als Priorität hat, ist das Budō eine auf das Innere des Übenden abzielende Tätigkeit. Wie in vielen japanischen Künsten liegt im Budō der Sinn eher im „Tun” als im Ergebnis; es ist ein Prozess, dessen Ergebnis offen und oft auch nebensächlich ist.
Mehr unter Wikipedia.org...

Budō (jap. 武道: bu - walka, wojna i dō- droga, metoda, sposób postępowania) to:termin bardzo bliski dwóm innym: bujutsu (technika, sztuka walki) i bugei (ćwiczenie umysłu i ciała poprzez uprawianie sztuk walki)W erze Meiji oraz w początkach ery Shōwa pojawiło się wymaganie wyższego "uduchowienia" japońskich sztuk walki. Ponieważ dotychczas stosowany termin bujutsu implikował trening natury raczej technicznej, wskazywano że powinno pojawić się nowe określenie odzwierciedlające właśnie tę duchową naturę sztuk i sportów walki. W roku 1919 organizacja Dai Nippon Butokukai, jednocząca podówczas główne japońskie sztuki walki, przemianowała sztukę gekken (japońską szermierkę na miecze), jūjutsu (japoński sposób walki wręcz) oraz kyūjutsu (japońskie łucznictwo), odpowiednio na kendō, jūdō i kyūdō. Termin budō odnosił się wówczas do tych trzech dyscyplin. Obecnie rozumienie tego terminu jest znacznie szersze; obejmuje się nim ponadto takie sztuki i sporty walki jak aikidō, jū-kendō, karate-dō, naginata-dō, iaidō, jōdō, battōdō, shōrinji kenpō i sumō.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Il termine Budō (武道) deriva dal significato degli ideogrammi kanji di cui è composto "dō" significa letteralmente "ciò che conduce" nel senso di "disciplina" vista come "percorso", "via", "cammino" in senso non tanto fisico quanto piuttosto spirituale. L'ideogramma kanji "bu" è a sua volta composto dai due ideogrammi, “hoko” e “tomeru” che nella lingua giapponese significano: “hoko” = lancia, alabarda “tomeru” = fermare, arrestare, lasciare ed anche cessare Da cui bu nella lingua e nello spirito della tradizione giapponese, significa letteralmente "fermare, arrestare, lasciare le lance". Uscendo dal significato strettamente letterale, il termine "lance" assume il significato più ampio di "armi" e quindi quello traslato di "guerra" e di "combattimento" ed il termine "fermare" assume il significato traslato di "cessare". Nella concezione della tradizione marziale giapponese, quindi, il significato del termine bu implica quello di "abbandono delle armi" e quindi di "disarmo" e non di "guerra".
Per saperne di più visita Wikipedia.org...