In the mathematical subfield of numerical analysis, a B-spline is a spline function that has minimal support with respect to a given degree, smoothness, and domain partition. B-splines were investigated as early as the nineteenth century by Nikolai Lobachevsky. A fundamental theorem states that every spline function of a given degree, smoothness, and domain partition, can be uniquely represented as a linear combination of B-splines of that same degree and smoothness, and over that same partition.

En mathématiques, une B-spline est une combinaison linéaire de splines non-négatives à support compact minimal. Les splines sont la généralisation des courbes de Bézier, elles peuvent être à leur tour généralisées par les NURBS.

Krzywa B-sklejana (ang. B-spline) jest jedną z najczęściej stosowanych reprezentacji parametrycznych krzywych sklejanych. Angielska nazwa spline wzięła się z gwary kreślarzy i odnosiła do długiej elastycznej metalowej taśmy, którą używano do rysowania samolotów, samochodów, statków itp. Zawieszając odpowiednio dobrane obciążniki można było uzyskać krzywą o ciągłości geometrycznej drugiego rodzaju. Odpowiednikiem matematycznym spline jest krzywa B-sklejana trzeciego stopnia. Angielska nazwa krzywych B-sklejanych – B-spline jest skrótem od basis spline function, co znaczy "funkcja bazowa splajnów".