Articulation

zn. duidelijke uitspraak; goede uitspraak; uitspraak; gewricht

Articulatie is de beweging in mond- en keelholte ten behoeve van spraakproductie. Dit gebeurt hoofdzakelijk met de tong, lippen, kaak en gehemelte. Articulatiebewegingen kunnen zowel op in- als uitademing, met en zonder stemgeving, plaatsvinden.Articulatoren worden in de taalkunde gebruikt om aan te duiden welke delen van de mond werkzaam zijn in het produceren van bepaalde klanken.Articulatie in de muziek heeft tevens met de dictie van tonen te maken. De klinkende lengte van de toon ten opzichte van de genoteerde toon wordt door middel van articulatietekens duidelijk gemaakt. De afbeelding hieronder geeft daar een voorbeeld van.
Zie meer op Wikipedia.org...

geleding

sub
1 verbinding(stuk), geleding, gewricht, scharnier;
~ de Cardan kruiskoppeling;
~ ginglymoide scharniergewricht;
~ del genu/geniculo kniegewricht;
~ del digito vingergewricht;
~ del carpo handwortelgewricht;
~ del hanca heupgewricht;
~ scapulohumeral/del spatula/del humero schoudergewricht;
~ intervertebral wervelgewricht;
~ talocrural spronggewricht;
~ del collo halsgewricht;
~es de un casco de geledingen van een helm
2 articulatie, heldere verwoording/uitspraak;
~ palatal palatale articulatie;
puncto de ~ articulatieplaats/punt