Appius Claudius Caecus ("the blind"; c. 340 BC – 273 BC) was a Roman politician from a wealthy patrician family. He was dictator himself and the son of Gaius Claudius Crassus, dictator in 337 BC.

Appius Claudius Caecus (lateinisch caecus = „der Blinde“; * um 340 v. Chr.; † 273 v. Chr.) war ein bedeutender Politiker und Staatsmann der mittleren Römischen Republik. Er lebte an der Wende vom 4. zum 3. Jahrhundert v. Chr.

Appius Claudius Caecus est un homme d'État et auteur romain qui fut censeur en 312 av. J.-C., consul en 307 et 296 av. J.-C. ; c'est le premier écrivain latin connu. Dès -312, il passe pour pythagoricien.

Appiusz Klaudiusz Ślepy łac. Appius Claudius Caecus, rzymski polityk, żyjący między IV a III wiekiem p.n.e. Najstarszy znany z imienia autor prozy łacińskiej. W 312 p.n.e. piastował stanowisko cenzora. Wybudował w Rzymie jeden z pierwszych akweduktów (ok. 312 p.n.e.]]), zwany od jego imienia Aqua Appia i najstarszą bitą drogę rzymską Via Appia.

Secondo la leggenda, la sua cecità, da cui il soprannome cieco, fu dovuta all'ira degli dèi per la sua idea di unificare il pantheon grecoromano con quello celtico e quello germanico.