• in der Geschichtsschreibung für die umgangssprachlich als „Anschluss“ genannte Annexion Österreichs durch das Deutsche Reich 1938, siehe Anschluss (Österreich),
• in der Filmtheorie für den stimmigen Übergang von einer Einstellung zu einer anderen, siehe Anschluss (Film),
• in der soziologischen Systemtheorie für das Anknüpfen einer Operation an eine vorhergehende, siehe Anschluss (Soziologie),
• im öffentlichen Verkehr für eine Möglichkeit zum Wechseln von einem Verkehrsmittel zu einem anderen zur zügigen Absolvierung einer Anschlussverbindung, siehe Umsteigen,
• im Fußball für einen Treffer, der die Tordifferenz auf 1 reduziert,
• in der Sprachwissenschaft als fester bzw. loser Anschluss für die beiden verschiedenen Arten des Silbenschnitts.

1. OMDIRIGERING Anschluß

Do połączenia obu krajów dążyły różne siły polityczne po obu stronach granicy już po I wojnie światowej, jednak zwycięskie mocarstwa, obawiając się wzmocnienia Niemiec, zakazały tego w narzuconych obu państwom traktatach pokojowych. W 1931 r. próbowano połączyć oba państwa unią celną, co nie udało się wskutek sprzeciwu zachodnich mocarstw. Do idei anszlusu wrócił Hitler po objęciu władzy w Niemczech. Do pierwszej, nieudanej próby doszło w 1934 r. W początku 1938 r. rząd i prezydent Austrii stawili opór przejęciu władzy przez miejscowych hitlerowców. W tej sytuacji na polecenie Hitlera 12 marca 1938 wojska niemieckie wkroczyły do Austrii. Urząd kanclerza objął Arthur Seyss-Inquart. 13 marca ogłoszono podpisaną przez Hitlera ustawę, która włączała Austrię do Wielkiej Rzeszy jako Marchię Wschodnią (Ostmark). W wyniku anschlussu Niemcy zdobyli uzbrojenie warte ok. 500 mln RM, przejęli wysokie jakościowo austriackie firmy (np. Steyr) i uzbrojenie, a z żołnierzy Österreichische Bundesheer stworzyli dwie dywizje piechoty (44. i 45. DP), 4 Dywizję Lekką i dwie dywizje górskie (2. i 3. DGór.).