L'Anabaptisme, est la pensée protestante qui prône un baptême volontaire et conscient, à un âge où la personne est en mesure de comprendre l'engagement qu'elle prend. Le mot vient du grec ecclésiastique anabaptizein signifiant « baptiser à nouveau ». Cette pensée est un point essentiel de la Réforme radicale protestante.

Anabaptisme (ook wel mennonisme genoemd naar zijn hervormer Menno Simons, voorts ook bekendstaand als de mennonieten) is een kerkelijke stroming daterend uit de tijd van de Reformatie. Volgens anabapistische geschiedschrijvers en diverse evangelicale stromingen ligt de oorsprong van het anabaptisme echter nog ver voor de Reformatie. Het idee van volwassenendoop, met uitsluiting van het dopen van kinderen, stamt volgens de aanhangers van de wederdoop namelijk uit de zeer vroege christelijke kerk; zij zou nog voor het ontstaan van de Katholieke Kerk zijn ontstaan en pas in de Vroege Middeleeuwen zijn afgeschaft.

Anabaptistene (også gjendøpere eller døperbevegelse), var betegnelse på flere religiøse menigheter i bland annet Sveits, Tyskland og Nederland, som på reformasjonens tid stod for det syn at barnedåp var i strid med sann kristendom. De var de direkte forløperne til vår tids mennonitter. Baptister derimot regnes for å ha oppstått først på 1600-tallet i England.