The names Alice and Bob are commonly used placeholder names for archetypal characters in fields such as cryptography and physics. The names are used for convenience; for example, "Alice sends a message to Bob encrypted with his public key" is easier to follow than "Party A sends a message to Party B encrypted by Party B's public key." Following the alphabet, the specific names have evolved into common parlance within these fields—helping technical topics to be explained in a more understandable fashion.

Alice und Bob sind Synonyme für Sender und Empfänger einer Nachricht. Sie werden verwendet, um Erklärungen auf den Gebieten der Kryptographie, der Netzwerkprotokolle und der Physik zu vereinfachen. Sie stellen also metasyntaktische Variablen dar und werden verwendet, da Beschreibungen mit „Person A möchte Person B eine Nachricht zukommen lassen“ schnell unübersichtlich werden. „Alice und Bob“ traten 1978 in der Schrift A Method for Obtaining Digital Signatures and Public-Key Cryptosystems von Ronald L. Rivest, Adi Shamir und  Leonard M. Adleman erstmals auf.

Les personnages Alice et Bob sont des figures classiques en cryptologie. Ces noms sont utilisés au lieu de « personne A » et « personne B » ; Alice et Bob cherchent dans la plupart des cas à communiquer de manière sécurisée.

Alice en Bob zijn conventionele symbolische namen die gebruikt worden in wetenschappelijke of technische uiteenzettingen in domeinen zoals cryptografie en fysica. De namen worden gebruikt om uiteenzettingen vlot te kunnen begrijpen, het gebruik van zinnen zoals "Persoon A wil een bericht zenden naar persoon B" worden immers vlug moeilijk om volgen. De namen worden ook als politiek correct beschouwd, beide geslachten zijn immers vertegenwoordigd. De concrete reden om zulke namen te gebruiken, is dat ze in een tekst de persoonlijke voornaamwoorden een ondubbelzinnige betekenis geven. De specifieke namen werden zo gekozen dat ze overeenkomen met de eerste letters van het alfabet.

Имена Элис (Алиса), Боб и Ева в криптографии и компьютерной безопасности, являются стандартными обозначениями (метапеременными) для отправителя, получателя и перехватчика сообщений соответственно. Обычно они используются для удобства объяснения работы протоколов, вместо буквенной нотации A, B и E.