Автор наиболее известного французского средневекового эпоса об Александре Македонском, частично представляющего собой обработку несколько более ранних поэм (принадлежавших Ламберу, Альберику Безансонскому и другим авторам). Поэма Александра Парижского была написана силлабическим двенадцатисложником, получившим благодаря этому название «александрийский стих».

Natural de Bernay en Normandía, Alexandre empezó a ser popularccon Elena, madre de San Martín, Brison y con el romance de Atis y Porfilias que según él había traducido del latín. Siguió junto a Thomas de Kent, la obra iniciada por Lambert le Court, Li Romans d’Alixandre, traducido (más bien imitado) de Quinto Curcio Rufo, de la vida de Alejandro Magno atribuida a Calístenes y de la Alejandriada de Philippe Gautier de Chatillon y en el que se creía antiguamente que se había empleado por vez primera en verso dodecasílabo francés, que desde ese momento se llamó alejandrino.

Az egyik 1170 – 1200 közt keletkezett verses Nagy Sándor-regény (Roman d'Alexandre) szerzoje. Munkája a híres makedón uralkodót mint a lovagi erények eszményi képviselojét mutatja be, és bovelkedik mesés-fantasztikus részletekben. Versformája az a tizenkettes, amelyet épp e mu után neveztek el alexandrinnak. Minden bizonnyal o az írója az „Athis et Prophilias" címu verses lovagregénynek is.