Alaryk i jego współplemieńcy walczyli jako "sprzymierzeńcy" w armii cesarza Teodozjusza I w walkach z uzurpatorem Eugeniuszem. Po śmierci Teodozjusza zbuntowani Wizygoci zerwali wcześniejsze porozumienie z Rzymem i obrali na swojego króla Alaryka, który pochodził z rodu Baltów. Wiosną 395 r. armia wizygocka pod wodzą Alaryka ruszyła przez Trację i Macedonię na Ateny, które zostały przez nich prawdopodobnie zdobyte i złupione. Wizygoci pomaszerowali na położone w południowo-zachodniej Grecji Elis, gdzie obóz wizygocki został otoczony przez wojska wodza rzymskiego Stylichona. Z niewiadomych przyczyn Stylichon pozwolił Wizygotom wycofać się.