De Aka vormen een pygmeeënstam van jagers-verzamelaars, die leeft in de Centraal-Afrikaanse Republiek. Ze onderhouden economische banden met de Ngandu-landbouwers. Hun complexe polyfonische muziek werd bestudeerd door musicologen als Simha Arom (maakte veldopnames) en Mauro Campagnoli (vergelijkende studie van hun instrumenten). In 2003 werden hun orale tradities opgenomen in de Lijst van Meesterwerken van het Orale en Immateriële Erfgoed van de Mensheid van de UNESCO. Een rapport uit 2005 noemde de Aka-vaders de beste van de wereld. Hun kinderen zijn 47% van de tijd binnen armbereik.