De Air Gap ("gat in het luchtruim") was een term die tijdens de Tweede Wereldoorlog door de
geallieerden werd gehanteerd om een sector in zee aan te duiden waar de luchtmacht schepen geen bescherming kon bieden tegen
Duitse onderzeeërs.Het sluiten van de "air gap", het gebied tussen de actieradiussen van aan wal gestationeerde vliegtuigen aan beide zijden van de
Atlantische Oceaan, was voor de geallieerden bovenaan de urgentielijst gezet. In die "air gap" hadden de U-boten nog steeds vrij spel. Tegen
januari 1941 slaagden de geallieerden er gelijdelijk in, naarmate meer vliegtuigen met grotere
actieradius beschikbaar kwamen, de "air gap" kleiner te maken en dienovereenkomstig de operaties voor de U-boten moeilijker te maken.
Zie meer op Wikipedia.org...