Afrodyta

Afrodyta (gr.  Aphrodite) – w mitologii greckiej bogini piękna, kwiatów, miłości i pożądania. Hezjod pisał w Teogonii, że kiedy odcięte sierpem genitalia Uranosa (pokonanego przez Kronosa gdy "roztaczał się nad Gaią jak niebo nad ziemią") wpadły do morza w pobliżu Cypru, woda otoczyła je białą pianą. Z piany morskiej wyłoniła się przepiękna Afrodyta. Jej narodziny nie mogły być przypadkowe, gdyż na brzegu oczekiwały już na nią: Wdzięki, Uśmiechy i Igraszki – wesołe i miłe bóstwa – Charyty, które odtąd zawsze towarzyszyły jej i służyły. Według Homera była córką Zeusa i Diony. Ucieleśnienie piękna kobiecego. Jej atrybutem był rydwan zaprzężony w gołębie. Była żoną Hefajstosa, ale epizod z Aresem świadczy, że nie była zbyt wierna (z tego związku zrodzili się Dejmos, Fobos, Harmonia, Eros i Anteros). Hefajstos ukrył w łożu pułapkę z mocnej, metalowej sieci i schwytał w nią Afrodytę z Aresem.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...