Afrikaans is a West Germanic language, spoken natively in South Africa, Namibia and to a lesser extent in Botswana and Zimbabwe. It originates from 17th century Dutch dialects spoken by the mainly-Dutch settlers of what is now South Africa, where it began to develop independently. Hence, historically, it is a daughter language of Dutch, and was previously referred to as "Cape Dutch" (a term also used to refer collectively to the early Cape settlers). Although Afrikaans adopted words from languages such as Malay, Portuguese, the Bantu languages, and the Khoisan languages, an estimated 90 to 95 percent of Afrikaans vocabulary is ultimately of Dutch origin. Therefore, differences with Dutch often lie in a more regular morphology, grammar, and spelling of Afrikaans. There is a large degree of mutual intelligibility between the two languages—especially in written form—although it is easier for Dutch-speakers to understand Afrikaans than the other way around.

Afrikaans (wörtlich afrikanisch), früher auch Kapholländisch oder Kolonial-Niederländisch genannt, ist eine der elf Amtssprachen in Südafrika. Es gehört zum westgermanischen Zweig der indogermanischen Sprachen und ist aus dem Neuniederländischen des 17. Jahrhunderts entstanden. Seine Grammatik hat eine starke Regularisierung durchgemacht, und es ist die einzige germanische Sprache, die den Ablaut komplett abgebaut hat.

L'afrikaans est une langue parlée en Afrique du Sud et en Namibie, issue du néerlandais. Le mot afrikaans signifie africain en néerlandais.

Afrikaans är ett västgermanskt språk som talas främst av de vita afrikaanerna och de färgade i Sydafrika och Namibia. De härstammar från invandrare som kom från främst Nederländerna på 1600-talet. Språket afrikaans bygger därför i grunden på nederländska och utmärks bland annat av delvis förenklad grammatik och ett flertal språklån från malajiska, bantuspråk, khoisan, portugisiska med flera. Tidigare kallades afrikaans på engelska ofta Cape Dutch eftersom boerna ursprungligen endast bodde i Kapprovinsen; eller mer skämtsamt baby Dutch.

Język afrikaans (afrikaans, Afrikaanse taal) jest indoeuropejskim językiem należącym do dolnosaksońskiej gałęzi języków zachodniogermańskich i jest językiem ojczystym południowoafrykańskich Koloredów oraz białych Afrykanerów. Powstał na styku kultur w Kolonii Przylądkowej z XVII-wiecznych dialektów niderlandzkich pod wpływem języka malajskiego i portugalskiego oraz miejscowych języków ludów hotentockich (Khoi, Hotentoci). Niderlandzkim - językiem urzędowym holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej (VOC) - mówili funkcjonariusze, żołnierze Kompanii oraz europejscy osadnicy, przybywający na tereny dzisiejszej Republiki Południowej Afryki od połowy XVII wieku, a pochodzący głównie z Holandii i Niemiec oraz w mniejszym stopniu z Francji i Skandynawii. Koloniści ci dali początek Burom, czyli przodkom dzisiejszych Afrykanerów. Językiem malajskim i portugalskim posługiwała się na Przylądku większość sprowadzanych niewolników. W ten sposób afrikaans ukształtował się na styku języków, kultur, ras i religii jako język codziennej komunikacji i aż do końca XIX wieku traktowany był pogardliwie jako mowa Hotentotów, Koloredów oraz niewykształconych farmerów z prowincji. Podstawowy zasób słownictwa w afrikaans, ok. 90%, pochodzi z języka niderlandzkiego, lecz wykazuje on także wpływy leksykalne malajskiego, portugalskiego, a od XIX wieku także elementy przejęte z języka angielskiego oraz murzyńskich języków bantu.