Acquis communautaire (
fr. "dorobek wspólnotowy", czyt. aki komünoter) -
dorobek prawny Wspólnot Europejskich i
Unii Europejskiej, obejmujący wszystkie
traktaty założycielskie i akcesyjne oraz
umowy międzynarodowe je zmieniające (tzw. prawo pierwotne), przepisy wydawane na ich podstawie przez organy Wspólnot (prawo wtórne), umowy międzynarodowe zawarte przez Wspólnoty i Unię Europejską, orzecznictwo ETS i Sądu Pierwszej Instancji, a także deklaracje i rezolucje oraz zasady ogólne prawa wspólnotowego. Obowiązkiem każdego państwa wstępującego do
Unii Europejskiej jest wprowadzenie acquis communautaire do własnego systemu prawnego. Przepisy ustawy z dnia
29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, w znacznej mierze oparte są o przepisy
prawa wspólnotowego. W związku z tym należy zastanowić się nad wzajemną relacją tych przepisów, a w szczególności nad relacją między przepisami ustawy Pzp i przepisami dyrektyw. Podstawą do wydawania dyrektyw stanowi art. 249 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z którym przepisem: „
Dyrektywa wiąże każde
Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana, w odniesieniu do rezultatu, którym ma być osiągnięty, pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków.” Na podstawie przytoczonego przepisu przyjmuje się, że dyrektywy wymagają wprowadzenia do prawa krajowego. Z orzecznictwa
Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika jednocześnie, że niektóre postanowienia dyrektyw mogą mieć skutek bezpośredni (tzw. „direct effect”).Warunkiem jest ich wyraźne i bezwarunkowe sformułowanie, tak, aby postanowienia te mogły być stosowane niezależnie od przepisów krajowych . Przepisy takie wywołują skutki dla podmiotów prawa także w sytuacji, w której przepis dyrektywy nie został inkorporowany do przepisów prawa krajowego w wyznaczonym terminie lub gdy uczyniono to w sposób niewłaściwy . W takim przypadku można powoływać się bezpośrednio na przepisy dyrektyw, dochodząc swoich praw w toku procedury sądowej. Jednocześnie wszystkie organy administracji publicznej i samorządowej zobowiązane są do respektowania bezpośrednio obowiązujących przepisów dyrektyw, niezależnie od postanowień prawa krajowego w tym zakresie. Wypowiadając się na temat skutku bezpośredniego dyrektyw dotyczących zamówień publicznych, Trybunał stwierdził, że skutek taki wywierają m.in. postanowienia dotyczące:zakresu podmiotowego i przedmiotowego dyrektyw oraz procedur;wyboru procedury,kryteriów wyboru oferty,kryteriów kwalifikacji wykonawców . Od
30 kwietnia 2006 r. w Unii Europejskiej obowiązują nowe dyrektywy regulujące problematykę zamówień publicznych . Oprócz orzecznictwa ETS, Pzp uwzględnia obecnie obowiązujące podstawowe akty z zakresu acquis communautaire: Dyrektywa 2004/17/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych oraz mająca podstawowe znaczenie dyrektywa 2004/18/WE w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi , konsolidują funkcjonujące dotychczas w rozproszeniu europejskie unormowania zamówień publicznych, a także unowocześniają je pod względem efektywności zamówień i ograniczenia praktyk biurokratycznych. Dyspozycje obu dyrektyw w pewnym zakresie pokrywają się ze sobą. Całkowite scalenie regulacji nie było możliwe z uwagi na specyfikę tzw. zamówień sektorowych, udzielanych przez instytucje użyteczności publicznej zajmujące się dostarczaniem wody, elektryczności, przewozami zbiorowymi itd. Poza zakresem tych dyrektyw pozostaje jeszcze problematyka, tzw. środków odwoławczych, objęta ogólną dyrektywą Rady 89/665/EWG z 21.12.1989 r. w sprawie koordynacji przepisów dotyczących stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych oraz wyspecjalizowaną dyrektywą Rady 92/13/EWG z 25.02.1992 r. w sprawie procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji .
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Prin acquis comunitar se întelege:a) dispoziţiile
Tratatului instituind
Comunitatea europeană, semnat la
25 martie 1957 la
Roma, şi ale
Tratatului privind
uniunea Europeană, semnat la
7 februarie 1992 la
Maastricht, ambele republicate în Jurnalul Oficial al Comunitatilor europene nr. C 340 din 10 noiembrie 1997, precum şi ale oricăror alte tratate care le vor modifica şi completa pe acestea până la data la care tratatul pentru aderarea României la Uniunea Europeană va intra în vigoare;b) regulamentele, directivele şi deciziile emise de instituţiile uniunii europene, ca acte cu putere obligatorie, precum şi celelalte acte adoptate de instituţiile uniunii Europene, cum ar fi: declaraţii, rezoluţii, strategii comune, acţiuni comune, poziţii comune, concluzii, decizii-cadru, rezoluţii şi altele de acest fel;c) convenţiile multilaterale deschise numai statelor membre ale Uniunii Europene, precum şi cele deschise unui număr mai mare de state la care statele membre ale Uniunii Europene şi, după caz, Comisia Europeană sunt părţi, desemnate ca atare de către acestea din urmă ca făcând parte din acquis;d) jurisprudenţa Curţii de justiţie a Comunităţilor Europene;e) Acordul european instituind o asociere între România, pe de o parte, şi Comunităţile Europene şi statele membre ale acestora, pe de altă parte, semnat la 1 februarie 1993 la
Bruxelles şi ratificat de România prin Legea nr. 20/1993.
Mai multe la Wikipedia.org...
=> acquérirdast/rah-âvord/yâft/âmad
tuš
anduxt-a
(barâ ye hamiša )be-dast-âmada
+
Rien n'est jamais acquis à l'Homme
Ni sa force, ni sa faiblesse !
(Louis ARAGON)
+
The instinct of conventionality, horror of uncertainty, and vested interests, all militate against the acceptance of a new idea. And it is even harder to think of a new idea than to get it accepted; most people might spend a lifetime in reflection without ever making a genuinely original discovery.
(B. RUSSELL,
Political Ideals)
Free Download Now!
