Abu
abus (m)
küfür; kötüye kullanma, suistimal; taciz
{
abuse
}
hor kullanma, yanlış kullanma, kötüye...
{
misuse
}
abus
sıfat (abu:s) Arapça ¤ab°s
1 . Asık suratlı, somurtkan (kimse).
2 . Somurtkan, çatık, asık (yüz):
"Abus çehreli bir adamın ne namazı, ne niyazı, ne zekâtı, ne orucu makbuldür."- Ö. Seyfettin.
3 . Niteliği bilinmeyen, garip, acayip:
"Genç, esmer kız tahayyül ediyor, zihninde müphem hayallere karışan abus suallere cevap veremiyordu."- Ö. Seyfettin.
abüs
asık ve ekşi yüzlü.
abus
[le] kötüye kullanma, suiistimal
Free Download Now!
