Abeyance

i. askıda olma, sürünceme

i., huk. 1. uygulanmama: That rule has since fallen into abeyance. Sonra o kuralın uygulanmasından vazgeçildi. 2. sahipsiz kalma/olma, sahipsizlik: That peerage remained in abeyance for a hundred and twenty-six years. O asalet unvanı yüz yirmi altı yıl boyunca sahipsiz kaldı. 3. askıda/muallakta olma: Everything´s in abeyance at the moment. Şu an her şey askıda.

durdurma

geçerli olmama, kullanilmama, uygulanmama